Kopersstaking

Bij een kopersstaking of een consumentenboycot zien consumenten massaal af van het aanschaffen van producten en/of diensten van een bepaald bedrijf/firma. Soms wordt ook opgeroepen tegen het consumeren in het algemeen, en zijn acties niet gericht tegen een specifiek bedrijf of firma. Een voorbeeld hiervan is de intussen in meerdere landen ingeburgerde Niet-Winkeldag. Het effect van een kopersstaking kan zich ook voordoen wanneer de publieke opinie overtuigd is van het feit dat een bepaald goed of dienst te hoog geprijsd is, en dat een prijscorrectie nakend is. In 2008 was er een kopersstaking op bepaalde aandelen op de beurs, in 2009 werd gesproken van een kopersstaking in de woningmarkt.

Kopersstakingen als protest zijn meermaals voorgekomen in de planeconomie van de Duitse Democratische Republiek om de kwaliteit van bepaalde producten aan te klagen. In Nederland volgden consumenten met een kopersstaking ooit het verzet van de vakbonden bij een conflict bij Ahold. De SP riep meermaals op tot kopersstakingen bij bepaalde bedrijven, waaronder tegen IKEA in 1999 toen de partij de kinderarbeid in India wilde aanklagen. Burberry werd in 2007 in het Verenigd Koninkrijk geconfronteerd met een kopersstaking toen de bedrijfsleiding de productie van Wales naar China wilde overbrengen, en moest bakzeil halen.