Korg Poly-61

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Korg Poly-61
Synthesizer
De Korg Poly-61
De Korg Poly-61
Jaar 1982
Type display Alfanumeriek
Toetsenbord 61 toetsen met velocity en aftertouch
Polyfonie 6
Type synthese Subtractief, DCO1: zaagtand, puls en blokgolf; DCO-2: zaagtand, blokgolf
Filters 1 LFO, 1 LPF + eigen ADSR
Multitimbraal nee
Geheugen 64 patches
Effecten geen
Aansluitingen audio
Control (Poly-61M heeft MIDI)
Extra's Arpeggiator met externe synchronisatie, chord-memory
Portaal  Portaalicoon   Muziek

De Korg Poly-61 is een 6-stemmig polyfone synthesizer die in 1982 verscheen als opvolger van de Korg Polysix.

Met 2 DCO's per stem was het geluid beter dan de Polysix. De arpeggiator bleef behouden. Het toetsenbord heeft een lichte aanslag. De geluiden zijn vol en bruikbaar en worden nog vaak gebruikt, al is een extern multi-effect (reverb, chorus) geen overbodige luxe. In Unisono-modus gaat de klank richting een echte analoge synth.

De Poly-61 is de eerste Korg-synth met een ongewone maar zeer overzichtelijk drukknop edit-interface. De typische 4-way joystick van Korg is eveneens toegevoegd, deze moduleert de VCO en het VCF. Het VCF (filter) klinkt minder vet dan die van de Polysix en is slechts instelbaar in 7 stappen. Dit geldt voor meer parameters van de Poly-61 in vergelijking met de Polysix: de instel-"resolutie" is drastisch verlaagd. Dit beperkt de edit-mogelijkheden. Voorbeelden daarvan zijn de keyboard-tracking (slechts "on" en "off" standen mogelijk) en de resonance waar slechts 8 posities zijn in te stellen.

De DCO's ontstemmen soms bij lage temperaturen, er is om die reden een stemknop aanwezig.