Korg Trinity

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Korg Trinity
Synthesizer
Korg Trinity.jpg
Jaar 1995 - 1998
Type display Aanraakgevoelig lcd, 320x240 pixels
Toetsenbord 61, 76 of 88 toetsen met velocity en aftertouch
Polyfonie 32 stemmen
Type synthese ACCESS (PCM-gebaseerd)
Filters Banddoorlaat- en sperfilter, resonantie
Multitimbraal 16 sporen
Geheugen -256 Combinations
-256 Programs
-128 Programs (MOSS-bord)
Effecten -110 effecten
-8 gelijktijdige Insert en 2 Master effecten
Aansluitingen 4x Audiouitgang, hoofdtelefoon, MIDI in/uit/thru, 3x voetpedaal
Control MIDI
Extra's -Diskettestation
-Expansieborden
-Sequencer
Portaal  Portaalicoon   Muziek

De Korg Trinity is een digitaal synthesizer workstation, uitgebracht door Korg Inc. in 1995.

Het was het eerste werkstation die niet alleen voor modulaire uitbreiding zorgde, maar ook voor opties op professioneel studioniveau zoals SCSI, ADAT, diverse geluidsbron processors, audio-opname mogelijkheid, en meer.[1] De Trinity werd beschouwd als een van de meest uitgebreide workstations qua opties op dat moment.[2] De Trinity heeft door veel eigenaren de bijnaam het zilveren beest gekregen.[3]

De Trinity was een doorbraak voor Korg vanwege een praktisch aanraakscherm, waarmee alle functies worden bediend. Het werkstation combineert naadloos digitale klanken, intuïtief programmeren, real-time knoppen, on-board sequencer, uitbreidingsmogelijkheden en een elegant ontwerp.

Klankontwerper Jack Hotop creëerde in 1996 samen met ex-Dream Theater keyboardist Derek Sherinian een gitaarachtige klank wat uiteindelijk de signatuur van Sherinian werd.

Geschiedenis[bewerken]

De oorspronkelijke Trinity werd geïntroduceerd in 1995 en had een behoorlijk geheugen aan samples (24 MB ROM). Daarna kwam in 1996 de Trinity Plus die de klanken van de Prophecy bevatte. De Trinity Pro werd het volgende model, maar met een 76 toetsen klavier, de Trinity ProX kwam met 88 toetsen De V3 serie en de TR-Rack module kwamen als laatste uit in 1998. Er word gezegd dat de uiteindelijke Trinity de Korg Triton is, dit model kwam uit 1999.[4]

Modellen[bewerken]

Er zijn 5 modellen en een moduleversie:

  • Trinity (61 toetsen)
  • Trinity Plus (61 toetsen + SOLO-TRI bord)
  • Trinity Pro (76 toetsen)
  • Trinity Pro X (88 toetsen)
  • Trinity V3 (61 toetsen + MOSS bord)
  • Trinity TR-Rack (rackversie met 32MB ROM en dubbel aantal klanken)

Uitbreiding[bewerken]

Korg TR-Rack soundmodule (1998)

De volgende uitbreidingsopties waren beschikbaar:

  • PBS-TRI (PlayBack Sampler)
    voor sample afspeelmogelijkheid en Flash ROM (8 MB). Met het PBS expansiebord kon de Trinity AKAI S1000 en S3000 samples laden, Wave formaat bestanden (.WAV) en Korg's eigen formaat samples (.KSF) afspelen. Een zeer bruikbare functie van het PBS bord was dat samples in het geheugen bleven opgeslagen, ook als de Trinity werd uitgeschakeld.
  • HDR-TRI (Hard Disk Recorder)
    2-sporen digitale audio-opname en 4-sporen afspeel mogelijkheid, SCSI poort, S/PDIF digitale interface. Een 540 MB harde schijf kon voor ongeveer 47 minuten aan stereogeluid opnemen.
  • SCSI-TRI
    SCSI poort om verwisselbare SCSI apparatuur (ZIP, CDROM, HD) aan te sluiten op de Trinity als de HDR optie ontbrak.
  • DI-TRI (Digital Interface)
    ADAT digitale interface met optische uitgang (4 sporen). Het grootste probleem met de Trinity in die tijd was dat Korg ervoor koos de synthesizer te ontwerpen met 48 kHz, wat heel gebruikelijk is voor post-productie en televisie-producties, maar niet met de 44,1 kHz CD standaard die gebruikt werd door de meeste studio's en thuisgebruikers. Daarom was het ingewikkeld om met een klok te synchroniseren.
  • SOLO-TRI
    voegde een Korg Prophecy synthesizer toe aan de Trinity, een 1-stemmige monofone synth en ingebouwde effecten. De gebruiker kon 1 klank gelijktijdig gebruiken, net zoals de echte tegenhanger, maar kon een klank of patch in een bestaande combinatie of sequence passen. De arpeggiator was afwezig, deze werd later ingebouwd op de toekomstige Triton serie, de Z1, en hoger.
  • MOSS-TRI
    ingebouwd in V3 was de mogelijkheid voor een Korg Z1 6-stemmig polyfone synthesizer. Deze klankgenerator is gelijkwaardig met de echte Korg Z1 zonder de arpeggiator en de geïntegreerde effecten. De gebruiker kon 1 klank of patch tegelijk gebruiken, wel in een bestaande combinatie of sequence.

Klankbron[bewerken]

Korg Trinity V3

De Trinity workstation heeft een enorme set effecten (100 Insert effecten en 14 Master effecten), een groot grafisch aanraakscherm (320x240 pixels), een complete 16-track sequencer, en de mogelijkheid voor een dubbele klankbron:

  • ACCESS (Advanced Control Combined Synthesis System)

Dit is een PCM gebaseerde klanksynthese met 48 kHz en 16 bit afspeelmogelijkheid in een 24MB geheugen (ROM). Echter, omdat 2:1 datacompressie is toegepast, is dit het equivalent van 48MB aan samples in conventioneel RAM. De PCM gegevens bevatten meer dan 1.000 individuele samples waaronder 374 multisamples.[5]

  • MOSS (Multi-Oscillator Synthesis System)

Het klankopwekkingssysteem van de Korg Prophecy en de Z1 met analoge modellering, VPM (Korg versie van FM synthese) en fysieke modellering (koperblaas, riet, snaar, strijker, orgel, elektrische piano).[6]

Samen met de Korg Prophecy was de Trinity een afgeleide van de originele OASYS synthesizer (acroniem voor Open Architecture Synthesis System). De OASYS was een veelbelovend prototype die Korg in 1994 demonstreerde maar pas jaren later in 2005 op de markt bracht. De fundering van het systeem was een open DSP concept waar het besturingssysteem diverse synthese en fysieke modellering klankgenerators kon inladen. Het was een meervoudige DSP (Digital Signal Processor) architectuur, waarbij het hele systeem op 900 miljoen instructies per seconde werd geklokt. Later paste Korg enkele technologieën aan en bracht drie initiële producten uit: Trinity, Prophecy en de Wavedrum.

Bekende artiesten[bewerken]

Artiesten die de Trinity gebruikt hebben zijn onder andere William Orbit, Andrew Lloyd Webber, Vangelis, Mike Oldfield, Depeche Mode, Deep Forest, Antiloop, A-Ha, Duran Duran, Kitaro, Tuomas Holopainen van Nightwish, Orbital, Faithless, Derek Sherinian van Dream Theater, Shagrath van Dimmu Borgir, William Orbit, Robyn Miller (spel Riven), Christina Aguilera, Will Smith (Men in Black intro), Alphaville, en Phil Collins.[7]

Zie ook[bewerken]

Externe Links[bewerken]

Referenties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Paul Wiffen - [1] uit Sound On Sound, januari 1997
  2. Gordon Reid - [2] uit Sound On Sound, november 1995
  3. Felipe Paez - [3] Harmony Central, reviews.
  4. (en) Vintage Synth Explorer
  5. (en) Sound On Sound - Korg Trinity preview
  6. (en) Sound On Sound - Korg Trinity Plus
  7. (en) Korg.com - List of Artists