Koutoubia-moskee

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Koutoubia-moskee (Arabisch: جامع الكتبية) is de grootste moskee in Marrakesh, Marokko. De minaret is afgebouwd tijdens de regeerperiode van kalief Abu Yusuf Yaqub al-Mansur van de Almohadendynastie (1184-1199), nadat de bouw begonnen was rond 1150, en diende als voorbeeld voor de Giralda in Sevilla en later voor de Hassan Toren in Rabat.

De moskee zelf dateert van eerdere datum dan de minaret maar moest herbouwd worden omdat hij niet correct gericht was naar Mekka

Koutoubia Marrakech

De moskee staat vlak naast het bekende Djemaa el Fna, het centrale plein van de medina waar straatartiesten hun kunsten vertonen en 's avonds plaats biedt aan vele eetkraampjes, acrobaten en andere publiekstrekkers.

De naam is ontleend aan het Arabische al-Koutoubiyyin wat bibliothecaris betekent, omdat vroeger rondom deze moskee verkopers van manuscripten hun waren aanboden. De toren is 69 meter hoog. Binnenin bevinden zich zes kamers bovenop elkaar omgeven door een opgang rondom waarlangs de muezzin het balkon kon bereiken. De bouwstijl is een traditionele Almohadenstijl en de toren is voorzien van vier koperen globes.

Volgens de legende waren deze oorspronkelijk van puur goud gemaakt, en zouden er in eerste instantie drie globes zijn. De vierde zou geschonken zijn door de vrouw van Yaqub al-Mansur als compensatie voor haar falen om ook maar één dag te vasten tijdens de Ramadan. Ze zou haar gouden sieraden hebben laten omsmelten om de vierde globe te maken.

De minaret van de Koutoubia diende als voorbeeld voor de Giralda moskee in Sevilla die vervolgens weer model stond voor duizenden kerktorens in Spanje en Oost-Europa. Ook vele bouwwerken in de Verenigde Staten van Amerika en Rusland (in de Stalinistische periode) zijn geïnspireerd op de Giralda.[1]

Bronnen, noten en/of referenties