Koxinga
| Koxinga | ||||||||||||||||
| Koxinga (1624-1662) (Zheng Chenggong, Guoxingye) |
||||||||||||||||
| Naam (taalvarianten) | ||||||||||||||||
| Traditioneel | 鄭成功 | |||||||||||||||
| Vereenvoudigd | 鄭成功 | |||||||||||||||
| Hanyu pinyin | Zhèng Chénggōng | |||||||||||||||
| Wade-Giles | Cheng Ch'eng-kung | |||||||||||||||
|
||||||||||||||||
Koxinga of Coxinga (spreek uit als "Koh-Sjieng-Aa") (1624 - 1662) was een militair leider aan het einde van de Chinese Ming-dynastie. Zijn persoonsnaam was Zheng Chenggong. Hij was de zoon van Zheng Zhilong, een koopman en piraat, en een Japanse moeder. Zijn vader opereerde vanuit Fujian, en werd door de Zuidelijke Ming te hulp geroepen. Hij kreeg keizerlijke erkenning, maar liep over naar de Mantsjoe, die in Peking de macht hadden overgenomen. In 1647 stelde hij een handelsembargo zodat de Nederlandse kooplieden gedwongen werden hun heil elders te zoeken.
Coxinga, een man met een Japanse mentaliteit, werd een prominent leider van de anti-Qingbeweging en streefde naar een restauratie van de door de Qing-dynastie verdreven Ming-dynastie. Van de Mingkeizer had hij de naam Guoxingye (國姓爺) ontvangen, die in het westen werd verbasterd tot Koxinga of Coxinga. Naast een ming-aanhanger was Zheng Chenggong ook een gevreesd piraat zoals zijn vader.
Na een aantal tactische fouten werd hij in het nauwgedreven bij Nanking. Coxinga moest beslissen of hij naar Manilla of Formosa zou uitwijken. Hij deed hij in april 1661 een inval op het door de Verenigde Oostindische Compagnie beheerste Taiwan. In februari 1662 dwong hij gouverneur Frederick Coyett tot de overgave van Fort Zeelandia. Ze mochten hun nutteloze rijkdommen meenemen [1], de koopwaar ter waarde van bijna een half miljoen gulden nam hij in beslag. Vanaf dat moment noemde hij zich Koning van Taiwan. Koxinga overleed vier maanden later op 38-jarige leeftijd aan malaria, volgens een andere bron aan de managerziekte.
[bewerken] Noot