Krakeling (koek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schaal met koekjes, waaronder de krakeling (linksboven)

De krakeling is een soort koekje. Het wordt vaak als typisch Nederlands beschouwd, maar ook in Scandinavië is het een bekende zoetigheid.

Het koekje kenmerkt zich door zijn specifieke vorm. Het deeg wordt in een lange sliert gerold, waarna de uiteinden kruislings teruggeslagen worden naar het midden van de sliert. De krakeling wordt afgewerkt met een suikerlaagje of grove suiker en eventueel kaneel.

Een groter formaat van de krakeling wordt vaak geserveerd bij de koffie op begrafenissen en crematies. De vorm staat dan symbool voor het begin en het einde van het leven.

Er bestaan ook plaatselijke varianten op de krakeling. Zo is de Heukelumse krakeling bekend. Ook kent men in Geldermalsen en omgeving een wat dikkere krakeling, die door de donkere basterdsuiker is gerold. Een typisch Geldermalsense traditie is om, naast oliebollen en appelbeignets, krakelingen met oudjaar te eten. Waar deze traditie vandaan komt is niet bekend. In Geraardsbergen is de krakeling een ringvormig broodje, ook wel 'mastel' genaamd, dat vooral bekend is van de krakelingenworp.

Zie ook[bewerken]