Kralingse Veer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Kralingseveer)
Ga naar: navigatie, zoeken
Kralingse Veer
Wijk van Rotterdam
Rotterdamse wijken-kralingseveer.PNG
Kerngegevens
Gemeente Rotterdam
Stadsdeel Prins Alexander
Coördinaten 51° 55′ NB, 4° 33′ OL
Oppervlakte 64 ha.  
Inwoners (2012) 1695 (3395 inw/km²)
Het Kralingse veer in 1750
Zalmafslag Kralingsche Veer 1905

Kralingse Veer is in 1941 door Rotterdam geannexeerd en is tegenwoordig een kleine wijk in het stadsdeel Prins Alexander in het oosten van de gemeente Rotterdam. De naam wordt ook wel gespeld als Kralingseveer.

De wijk ligt ten noorden van de Nieuwe Maas, oostelijk van de Van Brienenoordbrug en is omsloten door de gemeente Capelle aan den IJssel: het bedrijfsterrein Rivium aan de west- en noordkant en de wijk Keten aan de oostkant. Aan de Nieuwe Maas bevindt zich nog steeds een haventje dat Kralingse Veer bekend heeft gemaakt. In de wijk staat de Laankerk, onderkomen van de Hersteld Hervormde Gemeente Rotterdam Kralingse Veer.

Geschiedenis[bewerken]

De naam Kralingse Veer herinnert aan het overzetveer van Kralingen naar IJsselmonde. Dit veer wordt in een oorkonde uit 1333 genoemd maar is waarschijnlijk veel ouder. Het zou best kunnen dat het veer een schakel vormde in een heerweg van het Romeinse Rijk. Rond het veer ontstond in de loop van de tijd een herberg, de woning van de veerman, een stalling voor paarden en vestigden zich er vissers die (onder andere) visten op zalm. Dit was een belangrijke inkomstenbron waardoor de nederzetting groeide. In het midden van de achttiende eeuw wordt de aanpak professioneler en komt er een marktgebouw en een visafslag aan de Schaardijk. Kralingse Veer had in die tijd de grootste zalmafslag van Nederland, maar vanaf 1890 verminderde de zalmvangst sterk. Dit kwam door de normalisatie van de Rijn, door overbevissing en door toenemende watervervuiling. De zalm verdween uit de Nieuwe Maas. In 1932 is het gebouwtje van de visafslag gesloopt.

Kralingse Veer is gebouwd aan Schielands Hoge Zeedijk. Bij de watersnoodramp van 1953 brak deze dijk bijna door. In 1955 werden daarom in opdracht van het hoogheemraadschap van Schieland de huizen langs de dijk gesloopt om een dijkverzwaring mogelijk te maken. Hiermee verdween een belangrijk deel van de oorspronkelijke bebouwing van Kralingse Veer.