Kredietunie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een kredietunie is een coöperatieve kredietvereniging met uitgesloten aansprakelijkheid zonder winstoogmerk waarin ondernemers zich per regio of per branche organiseren om elkaar geld te lenen.

Door risicospreiding kunnen ondernemers op een verantwoorde wijze geld uitlenen of dit juist voordeliger en makkelijker lenen dan bij een banken. Zowel kredietgevers als kredietnemers zijn lid en mede-eigenaar van de coöperatie. Deze manier van werken bevordert de onderlinge solidariteit. Ook treden kredietgevende leden op als coach voor de kredietnemers, die vaak beginnende collega-ondernemers zijn. Alle deelnemers delen in een eventueel positief saldo aan het eind van het jaar.

De oprichting van kredietunies was tot voor kort onderworpen aan vergaande regelgeving en toezichteisen van De Nederlandsche Bank (DNB). Dit had een beperkende werking. Hier is inmiddels verbetering in gekomen. Een voorbeeld van een kredietunie is de Kredietunie Bakkerij Ondernemers (KBO).

De op 2 oktober 2013 opgerichte Kredietunie Midden-Nederland is per 21 januari 2014 de eerste kredietunie met een door de Autoriteit Financiële Markten (AFM) verleende ontheffing van artikel 4:3 Wet Financieel Toezicht (Wft).[1][2]

Op 28 januari 2014 trad de eerste kredietunie van Nederland, de in 2011 opgerichte MILK Kennis & Krediet Coöperatie I U.A., als eerste kredietunie toe tot de regeling Borgstelling MKB krediet. Naast de traditionele banken en de stichting Qredits is het nu voor deze kredietunie mogelijk om onder strikte voorwaarden maximaal 50% zekerheid van de Nederlandse Staat te verkrijgen. [3][4]

Door het nieuwe Europese solvabiliteitsraamwerk voor banken en beleggingsondernemingen (CRD IV en CRR[5])is onzekerheid ontstaan over de uitzonderingspositie van kredietunies bij het toezicht op kredietinstellingen. In de nieuwe regelgeving wordt daaronder verstaan: een onderneming waarvan de werkzaamheden bestaan in het van het publiek in ontvangst nemen van deposito’s of van andere terugbetaalbare gelden en het verlenen van kredieten voor eigen rekening. Omdat geargumenteerd zou kunnen worden dat kredietunies vanwege hun besloten karakter niet voldoen aan het begrip van het publiek kon in eerste instantie verondersteld worden dat ze hun uitzonderingspositie zouden behouden. Zonder aanvullende regelgeving bleek dit toch niet mogelijk. De Kamerleden Van Hijum en Agnes Mulder hebben daarom een initiatievoorstel ingediend waarin zij een aantal acties vragen aan de regering.[6] In haar reactie op het initiatiefvoorstel geeft het Kabinet aan het doel van de initiatiefnemers te onderschrijven, maar te denken dat de beoogde ruimte voor kredietunies op korte termijn beter bereikt kan worden door het indienen van een initiatiefwetsvoorstel.[7]

Bronnen, noten en/of referenties