Krimpkous
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een krimpkous is een dunne, flexibele buis van polymeer plastic – meestal PVC met een mix van polyesters – die de eigenschap heeft dat deze bij verhitting krimpt. Krimpkous wordt in de regel toegepast als elektrisch isolatiemateriaal bij verbindingen van delen met ongelijke diameter of vorm, zoals een soldeerverbinding tussen twee stroomdraden of van een stroomdraad aan een soldeerlip. Krimpkous is leverbaar in tal van doorsnede-maten, veelal herkenbaar aan de kleur van het materiaal.
Praktische verwerking in doe-het-zelf toepassingen Nadat men een stukje krimpkous op maat heeft geknipt, schuift men het over de te isoleren, beschermen of te bundelen draden/contacten of batterijen. Wanneer nu het materiaal kortstondig wordt verhit krimpt het stak om de te verpakken delen. Zo beschermt het de contacten en de elektronica tegen kortsluiting en bewegingsslijtage. Een andere toepassing is het strak bijeen houden van draadbundels.
Inhoud |
[bewerken] Krimpfolie vs. krimpkous
Het Engelse woord voor krimpkous is 'heatshrink', niet te verwarren met 'shrinkwrap'. Dat laatste is de Engelse naam voor krimpfolie waarmee goederen worden verpakt, zoals de jewelcases van cd's. De technische werking van de beide materialen is in essentie gelijk.
[bewerken] Technische werking
Tijdens het fabricageproces worden de moleculen van de te vormen kunststof in een polymere toestand gedwongen. De lange, dunne moleculen die daarbij gevormd worden, komen netjes evenwijdig aan elkaar te liggen. Wanneer dit polymeer wordt blootgesteld aan een hoge temperatuur, gaan de moleculen meer en sneller tegen elkaar aan bewegen wat uiteindelijk tot resultaat heeft dat de lange, dunne polymeren terugkeren naar hun oorspronkelijke -warrige- toestand. De dunne polymeermoleculen raken strak in elkaar gewikkeld en het volume van het plastic neemt daardoor sterk af. Dit manifesteert zich als het 'krimpen' van de kous of de folie.[1]
[bewerken] Verhitten
Om de kous te laten krimpen dient deze verwarmd te worden tot een bepaalde temperatuur. voorbeelden om dit te bereiken zijn:
- een föhn op de hete stand
- een verfstripper op de laagste stand
- de stift of het huis van een soldeeerbout
- de vlam van een aansteker of gaspitje (op enige afstand van de kous: directe aanraking van de vlam maakt het materiaal kapot)
en eventueel
- kokend water (als het niet om elektrische materialen gaat).
- stoom uit een fluitketel (als het niet om elektrische materialen gaat).
- langzaam door een tosti-ijzer (hoogste stand) halen (niet het metaal laten aanraken)
In alle gevallen de hitte goed gelijkmatig verdelen, anders gaat de krimpkous bobbelen.
Bronnen, noten en/of referenties:
