Kristelijke Arbeidersjongeren
| Kristelijke Arbeidersjongeren | ||||
| Ontstaansdatum | 1925 | |||
| Voorzitter | Bart Holvoet | |||
| Land | ||||
| Website | http://www.kaj.be | |||
|
||||
Kristelijke Arbeidersjongeren (KAJ, ook kajotters genoemd, voorheen K.A.J. wat stond voor Katholieke Arbeidersjeugd) is een Vlaamse en internationale christelijke jongerenbeweging die zich richt op jongeren vanaf 12 jaar en voor hen een begeleiding wil betekenen in de groei naar een volwassen christelijk leven.
De jongerenbeweging heeft zo'n 300 afdelingen verspreid over heel Vlaanderen. Leden van KAJ worden kajotters en kajotsters genoemd. De jongerenbeweging biedt jongeren een vriendengroep en -vereniging, waar ze kunnen samenkomen, aan activiteiten deelnemen, of ze zelf organiseren (inhoud en ontspanning). De huidige voorzitter van de KAJ in Vlaanderen is Bart Holvoet.
Geschiedenis [bewerken]
Na de Eerste Wereldoorlog werden op verscheidene plaatsen initiatieven genomen om jonge werknemers te organiseren. De aandacht ging vooral uit naar de arbeidsvoorwaarden. De KAJ werd opgericht door E.H. Jozef Cardijn en werd officieel erkend in 1925. Cardijn had reeds vanaf 1912 als onderpastoor te Laken de eerste kern gesticht en in 1919 stichtte hij te Brussel de Jeunesse Syndicaliste. De beweging breidde zich uit naar Wallonië, veranderde in 1924 haar naam in Jeunesse Ouvrière Chrétienne (JOC) en hield in april 1925 haar eerste congres. Een jaar tevoren was, gegroeid uit De Jonge Werkman van priester Bloquauvy, de Vlaamse Katholieke Arbeidersjeugd gesticht. In 1926 werd de Vrouwelijke Katholieke Arbeidersjeugd (VKAJ) opgericht. Vanaf 1927 (oprichting van de JOC in Frankrijk) en vooral na de Tweede Wereldoorlog groeide de KAJ vanuit België uit tot een wereldjeugdbeweging. In 1947 had te Montreal een eerste internationaal congres plaats en in 1957 werd te Rome de Internationale KAJ gesticht.
Op haar hoogtepunt (in de jaren 1950) had de beweging tienduizenden leden. Na de dood van haar stichter (1967) ging het snel bergaf en door interne strubbelingen kwam het in 1976 tot een splitsing van KAJ in KAJ (toen nog K.A.J.) en Kajottersbeweging (in de verbonden Ieper, Roeselare, Gent, Aalst, Brussel-Rand en Brussel-Stad). Op dat moment waren er dus 4 bewegingen, nl. KAJ, VKAJ, Kajottersbeweging en de JOC-JOCF. KAJ en JOC-JOCF stelden zich zeer maatschappijkritisch op, terwijl de VKAJ en de Kajottersbeweging trouw bleven aan de traditie van apostolische vormingsbeweging. Het duurde tot 1995 eer KAJ, VKAJ en Kajottersbeweging, mede onder impuls van de koepel der christelijke werknemersorganisaties, elkaar weer vonden en de eengemaakte KAJ (met onderschrift 'Jongeren maken beweging') een feit was.
Literatuur [bewerken]
- Scholl, S.H. (1966), 150 Jaar Katholieke Arbeidersbeweging in België
- Dendooven, A. (1967), Ontstaan, structuur en werking van de Vlaamse KAJ
- Magnus, J. (1967), De KAJ in de parochie