Kunstkritiek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Monkeys as Judges of Art, 1889, Gabriel von Max.
Nocturne in Black and Gold, The Falling Rocket, James McNeill Whistler.

Kunstkritiek is de discussie en evaluatie van alle kunstvormen. Er wordt vaak kritiek gegeven in een esthetische context. De verscheidenheid in manifestaties in kunst leidt tot een verdere onderverdeling. Er wordt onderscheid gemaakt tussen geschiedkundige kritiek en evaluatie van hedendaagse artiesten.

Kunstkritiek is erg onderhevig aan verandering door de tijd heen. Critici uit het verleden worden vaak bespot, omdat zij artiesten verheffen, bijvoorbeeld de laat-19e-eeuwse academische kunststroming, of artiesten de grond in boren zoals de vroege impressionisten.

Kunstenaars hebben vaak een vijandige relatie met critici, aangezien zij aan hen hun bekendheid te danken hebben. Niet zelden is het in de geschiedenis voorgevallen dat kunstenaars en hun werk niet begrepen werden en pas generaties later werden erkend.

Hedendaagse kunstkritiek[bewerken]

Kunstcritici en kunsttheoretici publiceren tegenwoordig hun kritieken en verslagen in zowel magazines en kranten als online, met name op gespecialiseerde blogs. Ze werken soms als curatoren van tentoonstellingen en geven les aan academies of universiteiten. Kunstcritici hebben een eigen UNESCO-organisatie, namelijk de Internationale Vereniging van Kunstcritici.

Bekende kunstcritici[bewerken]