Kurt Meyer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kurt Meyer
Sturmbannführer Kurt Meyer, februari/maart 1943 Charkow
Sturmbannführer Kurt Meyer, februari/maart 1943 Charkow
Bijnaam "Panzermeyer"
Geboren 23 december 1910
Jerxheim, Nedersaksen, Duitsland
Overleden 23 december 1961
Hagen, West-Duitsland
Land/partij Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svg Weimarrepubliek
Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1930 - 1945
Rang SS-Brigadeführer Collar Rank.svg WSS OF6 Brif.jpg SS-Brigadeführer und Generalmajor der Waffen-SS
Eenheid Flag Schutzstaffel.svg Waffen-SS
Leiding over 12SSHJinsig.svg 12. SS-Panzer-Division Hitlerjugend
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Ridderkruis met Eikenloof en Zwaarden

Kurt Meyer (Jerxheim, 23 december 1910Hagen, 23 december 1961), ook bekend als “'Panzermeyer”, was generaal-majoor van de Waffen-SS.

Loopbaan[bewerken]

Meyer begon in de jaren 1920 bij de politie. Op 1 september 1930 trad hij toe tot de NSDAP en later tot de SS. In 1932 werd hij “Untersturmführer”. In 1934 trad hij toe tot de jonge Leibstandarte (LSSAH) en in 1936 werd hij bevorderd tot “Obersturmführer” en verkreeg zo het commando over de 14e Panzerabwehrkompanie.

In 1939 nam hij deel aan de Poolse veldtocht en op 20 september 1939 verkreeg hij het IJzeren Kruis 2e klasse. Hij verliet de panzerabwehrkompanie en voegde zich bij de 'Kradschützen' (motorrijders) van de verkenningseenheid. Na zijn verdiensten aan het westfront in mei en juni 1940 verkreeg hij het IJzeren kruis 1e klasse. Hij werd tevens bevorderd tot Sturmbannführer en kort daarna werd hij beloond met het Ridderkruis. Meyer vocht in Griekenland, was aan het oostfront en vocht na de landing in Normandië in Frankrijk.

Hij stond bekend als “snelle Meyer” omdat hij vriend en vijand geregeld verraste met zijn onverwachte manoeuvers waardoor hij successen boekte. Zijn bijnaam Panzermeyer stamt uit de tijd dat hij als politieagent van een dak was gevallen en ondanks zware verwondingen en breuken de val toch overleefde. Door de val was één been korter dan het andere waardoor hij een orthopedische schoen moest dragen en tot zijn dood geregeld door pijn geplaagd werd.

In 1944 werd hij tot Brigadeführer en generaal-majoor van de Waffen-SS bevorderd en werd daarmee de jongste generaal van de Duitse strijdkrachten. Tijdens de gevechten in Normandië voerde hij het bevel over het 25e Pantsergrenadierregiment en vervolgens, na de dood van Fritz Witt, de 12. SS-Panzerdivision „Hitlerjugend”. Deze divisie kreeg haar rekruten grotendeels uit de Hitlerjugend. Na de dood van Fritz Witt, nam hij ook het commando over van diens divisie. Hij geraakte echter ingesloten met zijn manschappen in Caen. Meyer slaagde erin om met 5.000 van de oorspronkelijk 22.000 soldaten, Caen te ontvluchten. Met zijn uitgedunde divisie nam hij deel aan de gevechten in de zak van Falaise. Hij werd weer ingesloten en zonder ophouden door de geallieerden gebombardeerd. Ondanks de uitzichtloze situatie slaagde hij er opnieuw in om met 1500 soldaten weer te ontsnappen. Hiervoor kreeg hij het Ridderkruis met Eikenloof.

In september 1944 viel hij in België in handen van de partizanen die hem aan de geallieerden overdroegen.

Als krijgsgevangene[bewerken]

Kurt Meyer voor het gerecht vanwege oorlogsmisdaden.

Meyer kwam terecht in een krijgsgevangenenkamp in Frankrijk. Daarna werd hij overgebracht naar Engeland waar hij meermaals ondervraagd werd. Vervolgens werd hij overgevlogen naar Aurich in Duitsland. Daar werd hij door de Canadezen voor de rechtbank aangeklaagd voor oorlogsmisdaden in België en Frankrijk.

Meyer werd aan het einde van het proces ter dood veroordeeld. Op aandringen van een aantal vooraanstaanden, waaronder de bisschop van Münster en graaf Clemens von Galen, werd de doodstraf omgezet in levenslang. Hij werd overgevlogen naar Dorchester in Canada. Na aandringen van een aantal persoonlijkheden, werd hij op 17 oktober 1951 teruggevlogen naar Werl, Duitsland. Op 6 september 1954 werd hij na tussenkomst van bondskanselier Konrad Adenauer door de geallieerden vrijgelaten. Eénmaal vrij gaf hij het boek Grenadiere! uit waarin hij zijn tijd als soldaat en krijgsgevangene beschreef. Hij werd aangesteld als bedrijfsleider van de Andreasbrouwerij in Hagen. De eigenaar van deze brouwerij, Karl-Horst Andreas, was eveneens officier bij de Waffen-SS geweest. Op zijn 51e verjaardag stierf Meyer aan een hartaanval. Bij zijn begrafenis in Hagen waren duizenden mensen aanwezig, waaronder politici en hoge officieren van de Bundeswehr.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]

Werken[bewerken]

Literatuur[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Fellgiebel, Walther-Peer. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945. Friedburg, Duitsland: Podzun-Pallas. 2000, ISBN 3-7909-0284-5.

  • Patzwall, Klaus D. and Scherzer, Veit. Das Deutsche Kreuz 1941–1945 Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt, Duitsland: Verlag Klaus D. Patzwall. 2001, ISBN 3-931533-45-X.
  • Thomas, Franz. Die Eichenlaubträger 1939–1945 Band 2: L–Z. Osnabrück, Duitsland: Biblio-Verlag. 1998, ISBN 978-3-7648-2300-9.

  1. Fellgiebel 2000, p.310.
  2. Fellgiebel 2000, p.66
  3. Fellgiebel 2000, p.45
  4. a b Thomas 1998, p.77
  5. Patzwall and Scherzer 2001, p.308
  6. http://www.geocities.com/~orion47/