Kwaliteitskrant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.
Opgegeven reden: Dit artikel mist nog bronnenmateriaal.

Een kwaliteitskrant of kaderkrant is een benaming voor een krant die streeft naar veelzijdige genuanceerde berichtgeving met een hoge mate van diepgang, en in die zin dus naar kwaliteit. Het volledig tegenovergestelde is een boulevardblad. De term is een subjectieve notie, wordt veelal als denigrerend naar andere kranten beschouwd, en wordt vooral gebruikt door kranten die zichzelf als kwaliteitskrant profileren, iets wat vaak in een marktstrategie past.

Inhoud[bewerken]

Een kwaliteitskrant bericht vaak veel over politiek, wetenschap, religie, kunst, literatuur en economie. Ook sport komt aan de orde, maar vaak minder uitgebreid dan in de meer populaire kranten. Nieuws over populaire cultuur, beroemdheden en allerhande bizarre en grappige berichten worden in deze kranten minder prominent gebracht.

De kranten richten zich wel op het totale nieuws en onderscheiden zich daarmee van specialistische kranten, zoals Het Financieele Dagblad en De Tijd. Ook richten ze zich over het algemeen op een groot gebied (meestal een land), waarmee ze zich onderscheiden van de regionale dagbladen.

Doordat kwaliteitskranten streven naar een veelzijdige en genuanceerde berichtgeving met veel diepgang is het taal- en woordgebruik vaak gecompliceerder dan dat van de kranten voor een groot publiek. Daardoor worden kwaliteitskranten voornamelijk gelezen door hoger opgeleiden. Ze bedienen hiermee een nichepubliek en behoren niet tot de kranten met de grootste oplagen. Een uitzondering hierop is het Spaanse El País, dat in dat land de grootste krant is.

Sommige kwaliteitskranten zijn genuanceerd, maar dat is lang niet altijd het geval. Kwaliteitsbladen als de Volkskrant (Nederland), The Daily Telegraph (Engeland) en The Guardian (Engeland) hebben een sterke politieke mening en laten die ook doorschemeren in de artikelen. Vroeger werden met name in Engeland kwaliteitskranten broadsheets genoemd, vanwege het brede formaat waarop ze werden gedrukt, maar tegenwoordig worden echter ook veel van deze kranten op tabloidformaat gedrukt, waarop vroeger in Engeland alleen de sensatiekranten werden gedrukt. Om niet met de boulevardpers geassocieerd te worden noemen veel van deze kranten zich dan ook liever "compact".

Voorbeelden[bewerken]

Of een krant al of niet als een "kwaliteitskrant" kan beschouwd worden is een bijzonder subjectief gegeven. In Nederland worden de Volkskrant, Trouw , NRC Handelsblad en Katholiek Nieuwsblad wel eens bestempeld als kwaliteitskranten.[bron?] In Vlaanderen beschouwen sommigen De Morgen, De Standaard en De Tijd als kwaliteitskranten.[1] Internationaal gezien zijn The Times, The Independent, The Guardian, The New York Times/International Herald Tribune, The Washington Post, Le Figaro, Le Monde en de Frankfurter Allgemeine Zeitung bekende voorbeelden.[bron?]


Bronnen, noten en/of referenties
  1. De plaats van literatuur in De Standaard en De Morgen, masterproef Claire Bracke, Universiteit Gent, academiejaar 2007-2008. Geraadpleegd 4 juli 2013