Kylie Minogue

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het gelijknamige album, zie Kylie Minogue (album).
Kylie Minogue
Kylie Minogue in 2009
Kylie Minogue in 2009
Algemene informatie
Volledige naam Kylie Ann Minogue
Geboren 28 mei 1968
Land Australië Vlag van Australië
Werk
Jaren actief 1987-heden
Genre(s) pop, dance
Label(s) Mushroom (AUS, 1987–heden)
PWL (VK, 1987–1992)
Deconstruction (VK, 1993–1998)
Parlophone (UK, 1999–heden)
Geffen (VS, 1988–1990)
Imago (VS, 1993–1994)
Capitol (VS, 2001–heden)
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Kylie Ann Minogue (Melbourne, 28 mei 1968) is een Australische zangeres en actrice.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Minogue wordt op 28 mei 1968 geboren in het Bethlehem Hospital in Melbourne als oudste dochter van een Australische vader en een moeder uit Wales. In 1970 wordt Kylies broer Brendan Minogue geboren en Danielle Jane Minogue (Artiestennaam: Dannii Minogue) volgt op 20 oktober 1971 als jongste dochter.

Minogue groeit op in Melbournes buitenwijk Surrey Hills in een eenvoudig huisje waar Ron Minogue kostwinner is als accountant. Carol is huismoeder en had voor de geboorte van Kylie een carrière als balletdanseres.

In haar kinderjaren ontstaat een duidelijke voorkeur voor muziek van The Beatles, The Rolling Stones en ABBA. Minogue is op 10-jarige leeftijd sterk onder de indruk van het optreden van Olivia Newton-John in de film Grease en doet haar samen met haar zus Daniëlle geregeld na in huisoptredentjes.

Carrière[bewerken]

Minogues carrière wordt gekenmerkt door haar opkomst als kindsterretje in een soapserie. In grote lijnen is het begin van haar carrière te vergelijken met die van hedendaagse artiesten als Britney Spears, Christina Aguilera, Justin Timberlake en Ricky Martin. Met meer dan 60 miljoen verkochte albums is Kylie Minogue een van de meest succesvolle artiesten van Australië.

Neighbours[bewerken]

Minogue krijgt in 1979 haar eerste televisierol in de televisieserie The Sullivans. Haar moeder heeft haar twee dochters, Danniëlle en Kylie, naar de auditie gebracht en Kylie wordt geselecteerd om de rol van Karla te spelen. Haar carrière start echt in februari 1986 als ze auditie doet voor de Australische televisieserie Neighbours. Dit resulteert in een contract van 12 weken om Charlene Mitchell te spelen, een jongensachtige monteur. In diezelfde serie maakt Jason Donovan zijn opwachting als Scott Robinson. 23,8 miljoen kijkers uit voornamelijk Groot-Brittannië en Australië zien Scott en Charlene uiteindelijk trouwen.

Stock, Aitken & Waterman / PWL[bewerken]

Tijdens een liefdadigheidsbal in Melbourne met andere Neighbours-acteurs, zingt Minogue een nummer van Little Eva: "The Loco-Motion". Ze krijgt vervolgens een platencontract aangeboden en het nummer wordt op single uitgebracht (onder de titel 'Locomotion'). Ze staat er zeven weken mee op nummer 1 in Australië en het wordt de best verkochte single van het jaar. Dit succes ontgaat producerstrio Stock, Aitken & Waterman (SAW) niet en zij nodigen Minogue uit om naar Londen te komen om een lied op te nemen. Het verhaal wil dat de producers vergaten dat Minogue zou komen en dat zij het nummer I Should Be So Lucky in veertig minuten schreven terwijl Minogue op de gang zat te wachten. Het nummer betekende de internationale doorbraak van Minogue begin 1988. Het album Kylie en een aantal hits volgen (waaronder een opnieuw opgenomen versie van The Loco-Motion). Aan het eind van het jaar brengt ze het nummer Especially for you uit, een duet met Neighbours-collega Jason Donovan.
In 1989 verschijnt het tweede album Enjoy Yourself met onder meer de hit Hand on your Heart. Kylie gaat dan ook voor het eerst op tournee door Engeland en Australië. Rond 1990 krijgt Minogue een relatie met INXS-zanger Michael Hutchence en wil ze af van haar zoetsappige imago. Ze eist dat Stock, Aitken en Waterman het nieuwe nummer Better The Devil You Know opnieuw mixen, dit keer met een wat gedurfder en volwassener sound. De videoclip die ze bij het nummer maakt, laat ze pas zien aan het producerstrio als die klaar is. In de video is Minogue voor het eerst als 'sexy en uitdagende vamp' te zien, iets wat Stock, Aitken en Waterman niet voor ogen hebben gehad met de voormalige soapster. In haar daaropvolgende clips voor Step Back in Time, What Do I Have to Do en Shocked zet Minogue die trend voort. Op het album waar deze hits vanaf komen - Rhythm of Love - werkt Minogue voor het eerst samen met andere songschrijvers en producers, onder wie Stephen Bray, bekend van zijn werk voor Madonna. Hoewel Minogues contract voor drie albums met SAW hiermee ten einde komt, halen de drie heren Kylie over nog een vierde album te maken. Minogue stemt toe en maakt Let's Get To It, haar laatste album met SAW dat in 1991 verschijnt. Echte hits komen hier echter niet vanaf en na het uitbrengen van een Greatest Hits-album in 1992 breekt Minogue definitief met Stock, Aitken & Waterman.

Alhoewel ze aanvankelijk door haar moeder werd afgeraden om een carrière in de showbizz op te bouwen, werd Carol (Kylie's moeder) haar trouwste adviseur op het gebied van kleding sinds haar eerste hit in 1988.

DeConstruction[bewerken]

Na het vertrek bij SAW tekent Minogue een lucratief contract bij het hippe dancelabel DeConstruction. In 1994 komt ze terug met de single Confide in Me. Het wordt een groot succes: de single komt in een tiental landen op de eerste positie terecht en in een groot aantal landen in de top 10. Vreemd genoeg komt ze in Nederland niet hoger dan een 38e positie in de Top 40. Na deze single verschijnt het album Kylie Minogue, waarop ze onder meer samenwerkt met de Pet Shop Boys, Brothers In Rhythm, Heller & Farley en M People. Wereldwijd gaan ongeveer 2,5 miljoen exemplaren over de toonbank, beduidend minder dan haar eerdere albums. In Nederland komt het album niet in de hitlijsten.

In 1995 bestormt Minogue samen met Nick Cave, de "Australian Prince of Darkness", de hitlijsten met het duet Where the Wild Roses Grow. Dit nummer wordt een grote hit wereldwijd en komt in Nederland in de top 10 terecht.

In 1997 verschijnt Minogues meest persoonlijke album tot dan toe: Impossible Princess. Het werd geproduceerd door onder andere Brothers In Rhythm en Dave Ball (Soft Cell, The Grid) De release wordt steeds uitgesteld door tegenslagen en krijgt door het overlijden van Lady Di zelfs een andere naam in Europa: Kylie Minogue 1997. Het album wordt in Europa geen succes, maar doet in Australië goede zaken: het wordt zelfs haar bestverkopende plaat sinds 1988 en bekroond met dubbel platina. De pers was over het algemeen lovend over dit album en de gedurfde weg die Minogue was ingeslagen. De sfeer en sound hebben iets weg van (het later verschenen album) Ray of Light van Madonna. Veel fans van Minogue zien Impossible Princess als haar beste werk tot nu toe.

Door de tegenvallende verkoopresultaten van Impossible Princess besluiten Minogue en DeConstruction ieder hun eigen weg te gaan. Minogue zingt in 1999 een duet met de Pet Shop Boys op hun album Nightlife, getiteld In Denial. Hetzelfde jaar tekent ze een contract bij platenlabel Parlophone.

Parlophone[bewerken]

Minogue besluit haar experimentele periode achter zich te laten en terug te keren naar de commerciële popmuziek. Na haar contract met Parlophone verschijnt in 2000 de eerste single Spinning Around. Dit nummer belandt meteen op de eerste plaats van de Britse en Australische charts en wordt ook in Nederland een hit. In Groot-Brittannië is Minogue nu de tweede artiest (naast Madonna) die nummer 1-hits heeft gescoord in de 80's, 90's en 00's. De videoclip waarin Minogue te zien is in een gouden hotpants, wordt veelvuldig gedraaid op muziekzenders. Op het album Light Years dat hierop volgt, staan voornamelijk vrolijke en ongecompliceerde popdeuntjes, met een knipoog naar de seventies. Robbie Williams en zijn toenmalige vaste songschrijver Guy Chambers schrijven drie nummers voor het album, waaronder Kids, een duet met Williams dat ook een grote hit wordt. Williams en Chambers schrijven ook Your Disco Need You, wat uitgroeit tot een favoriet in de gayscene (waar Minogue haar grootste groep en meest trouwe aanhangers heeft). In 2000 gaat ze op tournee door Australië en Europa met de On A Night Like This Tour. De show is te omschrijven als camp met een hoofdletter C! Minogue zingt vooral nummers van haar laatste album, maar schroomt ook niet om terug te grijpen naar de SAW-hits uit de beginperiode. Met Jimmy Little zingt ze in 2001 het gelegenheidsduet voor het album A journey through the musical landscape Of 21st century Australia, Bury me deep in love.

Ook test ze tijdens deze show voor het eerst het nieuwe nummer Can't Get You Out of My Head uit op het publiek. In hetzelfde jaar trad zij op tijdens de eerste uitreiking van de IIFA-Awards in Groot-Brittannië.[1] In september 2001 verschijnt het nummer op single. Mede dankzij de zeer stijlvolle videoclip, wordt dit de grootste hit uit Minogues carrière. In meer dan veertig landen (inclusief Nederland) komt het nummer op de hoogste positie in de hitlijsten. Zelfs in de Verenigde Staten, waar Minogue tot dan toe weinig succes heeft, loopt men warm voor het nummer, het bereikt de zevende positie in de Billboard-charts. Het bijbehorende album Fever doet het wereldwijd enorm goed, met hits als Love At First Sight en In Your Eyes. In 2002 gaat Minogue opnieuw op tournee, met de Fever Tour. In Nederland staat ze ermee in een uitverkocht Ahoy'. Door het succes van haar albums en singles worden haar shows grootser en imposanter. Critici zeggen dat vanaf toen het spontane element uit haar shows is verdwenen, maar de zalen zijn voller dan ooit. Carol Minogue (Kylies moeder), die altijd als kledingadviseur heeft gewerkt voor Minogue, maakt plaats voor Dolce & Gabbana, die voor haar Fever Tour exclusieve ontwerpen maken.

In november 2003 verschijnt het album Body Language, voorafgegaan door de hit Slow. Een jaar later, na het uitbrengen van haar tweede Greatest Hits-album Ultimate Kylie, volgt opnieuw een tournee: Showgirl: The Greatest Hits Tour. Ook dit keer komt ze naar Nederland en treedt ze op in Ahoy'. Kort hierna, op 17 mei 2005, wordt de tour afgebroken. Artsen hebben borstkanker geconstateerd bij de zangeres en ze wordt direct onder behandeling gesteld.

In december 2005 wordt bekend dat de hit I Believe In You genomineerd is voor een Grammy Award in de categorie "Best Dance Record". Minogue werd met de nummers Love at First Sight (2003) en Slow (2005) al eerder genomineerd. In 2004 won ze de Grammy voor haar hit Come Into My World.

In januari 2006 verklaren Minogues artsen dat de behandeling van haar ziekte, een operatie gevolgd door chemokuren (waarvan de laatste op 18 december 2005), succesvol is verlopen. In juni 2006 wordt de zangeres gespot in opnamestudio's en maakt ze bekend weer aan het werk te gaan. Op 22 juni maakt Minogue bekend haar Showgirl Tour in Australië te hervatten vanaf 11 november 2006. Ze wijzigt de naam van de tour in The Showgirl Homecoming Tour. Na de Australische shows geeft Minogue ook nog een aantal concerten in Londen en Manchester. De tour eindigt op 19 januari 2007. Inmiddels is bekendgemaakt dat Minogues langverwachte nieuwe album de titel X mee zal krijgen. Als voorloper verscheen de single 2 Hearts. Hierna bracht ze de single In My Arms uit.

Ondanks dat ze een heel groot idool is voor menig man, verkoopt haar nieuwe album in de Verenigde Staten niet zoals ze gewild zou hebben. In de eerste week werden er slechts 5500 exemplaren van verkocht, waarmee ze op plek 139 van de albumlijst kwam te staan.

In 2007 speelt ze in de kerstspecial Voyage of the Damned van de Britse tv-serie Doctor Who, die met meer dan 13 miljoen kijkers behoort tot de best bekeken afleveringen van die serie ooit.

In februari 2009 heeft Kylie Minogue samen met Sonu Nigam onder begeleiding van A.R Rahman een track opgenomen voor de Bollywood film Blue. Op deze track is Kylie Minogue ook dansend te zien in de film, samen met Akshay Kumar

Aphrodite[bewerken]

15-3-2011 Bercy, Parijs

In 2010 brengt Minogue haar elfde album, Aphrodite, uit. Het album lag vanaf 30 juni 2010 in Japan in de winkels, 2 juli 2010 in Nederland en de rest van de wereld volgde daarna. Er kwamen vier versies uit; een enkele compact disc; een dubbelcd; de Japanse persing en elpee. All The Lovers werd gekozen als de eerste single van het album. Het was een van de laatste nummers dat opgenomen werd voor het album. Het nummer ging in première bij BBC Radio op 14 mei. Get Outta My Way werd als tweede single uitgebracht rond september 2010. De laatste single van het album was Better Than Today.

In juni 2012 kwam The Best Of Kylie Minogue uit, een nieuwe greatest hits-album. Het album kwam uit in verband met haar 25-jarig jubileum als zangeres. Het album was ook verkrijgbaar met een dvd met vele videoclips van Minogue. Op 26 oktober 2012 komt haar 'nieuwe' cd The Abbey Road Sessions uit. Het zijn haar oudere nummers, maar dan opnieuw opgenomen in de bekende studio's. De nummers brengen meer emotie met zich mee, en ze wordt begeleid door een orkest. Er wordt ook een nieuw nummer uitgebracht, Flower. Ze regisseerde de videoclip bij het nummer zelf.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Kylie 1988 03-09-1988 36 9
Enjoy yourself 1989 11-11-1989 66 8
Rhythm of love 1990 01-12-1990 63 4
Light years 11-09-2000 07-10-2000 71 4
Fever 28-09-2001 06-10-2001 7 55
Body language 14-11-2003 22-11-2003 19 24
Ultimate Kylie 22-11-2004 27-11-2004 37 23 Verzamelalbum
X 23-11-2007 01-12-2007 29 9
Aphrodite 2010 30-06-2010 4 7
The Abbey Road sessions 26-10-2012 03-11-2012 24 2
Kiss me once 2014 22-03-2014 10 1*
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Light years 2000 07-10-2000 44 3
Fever 2001 13-10-2001 14 21
Body language 2003 29-11-2003 10 7
Ultimate Kylie 2004 27-11-2004 14 30
Showgirl homecoming Live 2007 27-01-2007 92 1
X 2007 01-12-2007 26 24
Aphrodite 2010 10-07-2010 4 12
The best of Kylie Minogue 01-06-2012 09-06-2012 45 12 Verzamelalbum
The Abbey Road sessions 2012 03-11-2012 22 7
Kiss me once 2014 22-03-2014 13 1*

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
I should be so lucky 1988 12-03-1988 14 6 Nr. 12 in de Single Top 100
Got to be certain 1988 - Nr. 40 in de Single Top 100
The loco-motion 1988 03-09-1988 6 8 Nr. 9 in de Single Top 100
Je ne sais pas pourquoi 1988 - tip15 Nr. 43 in de Single Top 100
Especially for you 1989 07-01-1989 6 10 met Jason Donovan /
Nr. 4 in de Single Top 100
Hand on your heart 1989 10-06-1989 19 5 Nr. 17 in de Single Top 100
Wouldn't change a thing 1989 - Nr. 43 in de Single Top 100
Never too late 1989 09-12-1989 29 4 Nr. 20 in de Single Top 100
Tears on my pillow 1990 24-02-1990 19 6 Nr. 20 in de Single Top 100
Better the devil you know 1990 16-06-1990 22 6 Nr. 16 in de Single Top 100
Step back in time 1990 01-12-1990 35 3 Nr. 36 in de Single Top 100
What do I have to do 1991 - Nr. 81 in de Single Top 100
If you were with me now 1991 - met Keith Washington /
Nr. 56 in de Single Top 100
Give me just a little more time 1992 - Nr. 60 in de Single Top 100
Confide in me 1994 22-10-1994 38 2 Nr. 38 in de Single Top 100
Where the wild roses grow 1995 28-10-1995 9 8 met Nick Cave and the Bad Seeds /
Nr. 9 in de Single Top 100
Spinning around 2000 05-08-2000 30 6 Nr. 31 in de Single Top 100
Kids 2000 21-10-2000 11 8 met Robbie Williams /
Nr. 24 in de Single Top 100 / Alarmschijf
On a night like this 2000 - Nr. 64 in de Single Top 100
Please stay 2000 - Nr. 69 in de Single Top 100
Can't get you out of my head 2001 22-09-2001 1(6wk) 19 Nr. 1 in de Single Top 100 / Alarmschijf
In your eyes 2002 16-02-2002 14 11 Nr. 15 in de Single Top 100
Love at first sight 2002 15-06-2002 15 7 Nr. 22 in de Single Top 100
Come into my world 2002 16-11-2002 24 5 Nr. 35 in de Single Top 100
Slow 31-10-2003 08-11-2003 8 7 Nr. 13 in de Single Top 100
Red blooded woman 2004 21-02-2004 16 9 Nr. 21 in de Single Top 100
Chocolate 25-06-2004 - Nr. 45 in de Single Top 100
I believe in you 03-12-2004 18-12-2004 10 10 Nr. 14 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Giving you up 25-03-2005 16-04-2005 34 3 Nr. 23 in de Single Top 100
2 Hearts 09-11-2007 24-11-2007 31 3 Nr. 29 in de Single Top 100
In my arms 15-02-2008 23-02-2008 20 9 Nr. 33 in de Single Top 100
Wow 16-06-2008 21-06-2008 15 8 Nr. 36 in de Single Top 100
All the lovers 10-05-2010 05-06-2010 tip4 - Nr. 61 in de Single Top 100
Get outta my way 16-08-2010 11-09-2010 tip8 -
Timebomb 21-05-2012 09-06-2012 tip5 - Nr. 44 in de Single Top 100
Flower 24-09-2012 06-10-2012 tip20 - Nr. 51 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
I should be so lucky 1988 - Nr. 8 in de Radio 2 Top 30
Got to be certain 1988 - Nr. 15 in de Radio 2 Top 30
The loco-motion 1988 - Nr. 4 in de Radio 2 Top 30
Especially for you 1989 - met Jason Donovan /
Nr. 3 in de Radio 2 Top 30
Hand on your heart 1989 - Nr. 6 in de Radio 2 Top 30
Wouldn't change a thing 1989 - Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
Never too late 1989 - Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
Tears on my pillow 1990 - Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
Better the devil you know 1990 - Nr. 4 in de Radio 2 Top 30
Step back in time 1990 - Nr. 8 in de Radio 2 Top 30
What do I have to do 1991 - Nr. 14 in de Radio 2 Top 30
Shocked 1991 - Nr. 20 in de Radio 2 Top 30
If you were with me now 1991 - met Keith Washington /
Nr. 25 in de Radio 2 Top 30
Give me just a little more time 1992 - Nr. 15 in de Radio 2 Top 30
What kind of fool 1992 - Nr. 21 in de Radio 2 Top 30
Celebration 1992 - Nr. 22 in de Radio 2 Top 30
Confide in me 1994 - Nr. 26 in de Radio 2 Top 30
Where the wild roses grow 1995 21-10-1995 3 18 met Nick Cave and the Bad Seeds /
Nr. 3 in de Radio 2 Top 30
Spinning around 2000 22-07-2000 35 10
On a night like this 2000 28-10-2000 29 6 Nr. 29 in de Radio 2 Top 30
Kids 2000 11-11-2000 38 4 met Robbie Williams
Please stay 2001 17-02-2001 tip10 -
Can't get you out of my head 2001 22-09-2001 1(6wk) 22 Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
In your eyes 2002 23-02-2002 18 8 Nr. 12 in de Radio 2 Top 30
Love at first sight 2002 22-06-2002 25 6 Nr. 11 in de Radio 2 Top 30
Come into my world 2002 23-11-2002 35 3 Nr. 17 in de Radio 2 Top 30
Slow 2003 15-11-2003 9 10 Nr. 10 in de Radio 2 Top 30
Red blooded woman 2004 06-03-2004 29 7 Nr. 21 in de Radio 2 Top 30
Chocolate 2004 03-07-2004 tip2 -
I believe in you 2004 18-12-2004 13 10 Nr. 7 in de Radio 2 Top 30
Giving you up 2005 09-04-2005 25 6 Nr. 18 in de Radio 2 Top 30
2 Hearts 2007 24-11-2007 25 11 Nr. 18 in de Radio 2 Top 30
In my arms 2008 23-02-2008 10 17
Wow 2008 28-06-2008 37 3
The one 2008 20-09-2008 tip7 -
All the lovers 2010 19-06-2010 10 10 Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
Get outta my way 2010 11-09-2010 tip5 -
Higher 2010 04-12-2010 12 14 met Taio Cruz
Aphrodite 31-01-2011 12-02-2011 tip6 -
Put your hands up (If you feel love) 29-05-2011 11-06-2011 tip36 -
Timebomb 2012 02-06-2012 43 1
Flower 2012 29-09-2012 tip21 - Nr. 22 in de Radio 2 Top 30
Into the blue 2014 01-02-2014 tip57*
Crystallize 2014 14-06-2014 tip59*

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Can't get you out of my head - - - - - - - - 1816 - - - - - -
Where the wild roses grow
(met Nick Cave and the Bad Seeds)
- - - - - - - - 1626 - 1497 1369 1350 1069 787

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Body language live 2004 31-07-2004 17 1
X 2008 2010 22-05-2010 23 2
Aphrodite les folies - Live in London 2011 03-12-2011 16 5

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties
  1. Koude uitreiking Bollywood-Oscars. Metro, 13 juni 2005.