LFO (danceact)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

LFO (Low Frequency Oscillator) is een Britse danceact die een van de pioniers was op het gebied van Intelligent Dance Music. De danceact bestond oorspronkelijk uit twee leden, maar bestaat sinds 1996 alleen uit Mark Bell. Het duo is met name bekend vanwege het nummer LFO. Later is Mark Bell betrokken bij de productie van albums voor Björk en Depeche Mode.

Biografie[bewerken]

Bell en Varley startten als tieners in de late jaren tachtig met het produceren van elektronische muziek in hun slaapkamers. Door een erfenisje van Gez konden ze allerlei benodigde apparatuur kopen. In hun amateuristische studio maakten ze in 1990 het nummer LFO samen met Martin Williams. Het nummer werd uitgebracht door het dan kersverse Warp Records. Het bliepende nummer met de zware baslijn was zeer populair in de clubs en bereikte de twaalfde plaats in de Britse hitlijst. Bell en Varley gingen vervolgens hun studio weer in waar ze het album Frequencies (1991) produceren. Het album is meer dan 100.000 keer verkocht.

Daarna werd het een tijd rustig. In 1993 werkten ze samen met F.U.S.E. (Richie Hawtin) aan het nummer Loop. In 1994 verscheen er weer een nieuwe single. Tied up is een behoorlijk stevige single met hardcorebeats en ging vergezeld van een donkere SM-videoclip waarin beide heren acteren. De clip is geregisseerd door David Slade, die tijdens een dronken avond beloofde gratis een videoclip voor ze te maken.[1] Opvallend genoeg is de videoclip populair als decoratie bij metalshows. Tied up was de voorbode van het album Advance, dat donkerder is dan zijn voorganger.

Na het tweede album viel het duo uiteen. Varley ging solo produceren onder namen als G-Man en Tony Montana. In 2001 bracht hij het album Bayou paradis uit. Hij verhuiste naar Duitsland vanwege zijn vriendin die hij tijdens een van zijn draaibeurten daar ontmoet had. Mark Bell ging aan de slag als producer voor anderen. Zo produceerde hij het album Homogenic van Björk en het album Exciter van Depeche Mode. In 2003 blies hij LFO in zijn eentje nieuw leven in. Het album Sheath verschijnt samen met de single Freak. Ook blijft hij muziek produceren voor diverse albums van Björk.

Trivia[bewerken]

  • Toen LFO de hitlijsten bereikte kwam het nummer in handen van radio dj Steve Wright die het nummer moet draaien. Hij zet het nummer halverwege af omdat het volgens hem het slechtste nummer is dat hij ooit heeft gehoord.
  • LFO wordt nogal eens verward met de Amerikaanse boyband Lyte funky ones die ook afgekort worden tot LFO. Mark Bell is daar niet blij mee en weet af te dwingen dat ze de naam LFO niet meer mogen gebruiken zonder voluit hun naam te geven.
Bronnen, noten en/of referenties