LUCA

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

LUCA (Last Universal Common Ancestor oftewel de Laatste Universele Gemeenschappelijke Voorouder) is een biologisch begrip waarmee het organisme wordt aangeduid dat de voorouder is van alle hedendaagse organismen.

De term LUCA werd in 1996 voorgesteld door Christos Ouzounis op een bijeenkomst van de Fondation des Treilles over het onderwerp. Het voorstel was een compromis tussen LUA (Last Universal Ancestor) en LCA (Last Common Ancestor). Eerder waren ook al andere termen geopperd, zoals progenote (voorgesteld in 1977 door Carl Woese) en cenancestor (voorgesteld door W. M. Fitch in 1987).

Virussen worden niet gerekend tot het leven. Desondanks vertonen ze evolutie en zijn ze verwant met levende organismen. In dit licht is "LUCA" de afkorting voor "Last Universal Cellular Ancestor". De "universele stamboom van het leven" is waarschijnlijk niet universeel zonder de virussen.[1]

Eigenschappen van LUCA[bewerken]

LUCA had alle eigenschappen die de hedendaagse organismen gemeenschappelijk hebben, zoals een (prokaryotische) cel, de genetische code en transcriptie met behulp van tRNA, mRNA en ribosomen. Het is opvallend dat al het leven op Aarde al deze eigenschappen gemeenschappelijk heeft. Met name de vrijwel universele genetische code wijst op het bestaan van een gezamenlijke voorouder.

LUCA zou een cel geweest zijn die 3 tot 4 miljard jaar geleden leefde. Men probeert de eigenschappen van LUCA te reconstrueren, maar er is nog geen duidelijke overeenstemming hierover. Volgens sommige onderzoekers had LUCA DNA, anderen menen dat de genetische informatie in de vorm van RNA was opgeslagen. LUCA was niet de eerste of de primitiefste levensvorm. Er wordt verondersteld dat er in die periode veel meer leven was. De nakomelingen van de andere organismen zijn echter uitgestorven.

Zie ook[bewerken]

Voetnoten

Literatuur