Marseillaise
De Marseillaise is het volkslied van Frankrijk en was korte tijd het volkslied van revolutionair Rusland.
De oorspronkelijke versie is een lied dat is geschreven en gecomponeerd door Claude Joseph Rouget de Lisle in de nacht van 25 op 26 april 1792. De originele naam is Chant de guerre de l'Armee du Rhin (marslied van het Rijnleger).
De naam Marseillaise dankt het lied aan het feit dat de troepen uit Marseille tijdens de Franse Revolutie het lied zongen bij hun intocht in Parijs.
Op 14 juli 1795 werd de Marseillaise tot volkslied van Frankrijk verklaard. Later, tijdens het keizerrijk, werd het lied door Napoleon verboden. Ook tijdens het bewind van Lodewijk XVIII en Napoleon III gold het zingen en spelen van de Marseillaise als subversief. Na de Pruisisch-Franse oorlog van 1870 ontstond de Derde Franse Republiek, die aanvankelijk de discussie over haar staatsvorm vermeed, maar in 1878 toch koos voor de republiek en de Marseillaise in ere herstelde.
In 1830 is de Marseillaise door componist Hector Berlioz opnieuw gearrangeerd. In 1919 maakte Igor Stravinsky een bewerking voor de viool.
De muziek van de Marseillaise werd van 1871 (na het neerslaan van de Commune van Parijs) tot 1888 (het jaar waarin Pierre de Geyter het oorspronkelijke gedicht van communard Eugène Pottier op muziek zette) gebruikt om de Internationale te kunnen zingen. Ook tijdens de Russische Revolutie van 1905 tot in de Oktoberrevolutie van 1917 werd de Internationale nog gezongen op de noten van de Marseillaise.
Vlak na de Tweede Wereldoorlog was de Chant des Partisans een tijdje het officieuze tweede volkslied, naast de Marseillaise.
In 1978 nam Serge Gainsbourg in Jamaica een reggaeversie van de Marseillaise op die prompt een hit werd. Veel Fransen waren hier woedend over en Gainsbourg ontving doodsbedreigingen van rechtse veteranen uit de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog. Kort daarna kocht Gainsbourg het originele manuscript van de Marseillaise. Vervolgens meldde hij de critici dat zijn versie dichter bij het origineel was omdat in het origineel de woorden "Aux armes et cætera..." voorkomen in het refrein.
Marseillaise buiten Frankrijk [bewerken]
| Volksliederen van Rusland en de Sovjet-Unie | |
|---|---|
| (1791) | Grom pobedy, razdavajsja! |
| 1815 | Gebed van de Russen |
| 1833 | God, behoed de tsaar! |
| 1917 | Arbeiders Marseillaise |
| 1918(±) | De Internationale |
| 1944 | Volkslied van de Sovjet-Unie |
| 1991 | Patriottenlied |
| 2000 | Volkslied van de Russische Federatie |
Ook was de Marseillaise het volkslied van Rusland, vanaf de Russische Revolutie totdat de Internationale de Marseillaise verving. De Marseillaise was als lied van 'koningsmoordenaars' lange tijd verboden in tsaristisch Rusland en natuurlijk was ook de Internationale verboden. Maar toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak en Rusland en Frankrijk bondgenoten werden, moest de Russische regering het Marseillaiseverbod opheffen. Hierdoor kreeg de Marseillaise enige bekendheid en werd aanvankelijk de Marseillaise de hymne van revolutionair Rusland en niet de Internationale. Toen Lenin in 1917 vanuit Finland per trein in Sint-Petersburg aankwam, werd de Marseillaise gespeeld (en niet de Internationale, zoals het in enkele films wordt voorgesteld).
De Marseillaise heeft zo een groot revolutionair élan, dat het kon uitgroeien tot Russisch volkslied. Maar meer bewegingen hebben zich in de geschiedenis bediend van de Marseillaise. Zo zongen de zuiderlingen de Marseillaise toen hun staten uit de unie der Verenigde Staten traden en zich bij de Geconfedereerde Staten van Amerika aansloten. Verder hebben vele arbeidersbewegingen en sociaaldemocraten zich in de loop van de 19e en 20e eeuw van de Marseillaise bediend, al dan niet met bewerkingen. In 1989 (nb: op de vooravond van de 200e verjaardag van de Franse Revolutie) zongen Chinese opstandelingen rond een Vrijheidsbeeld van papier-maché op het Plein van de Hemelse Vrede hun versie van de Marseillaise tijdens het Tiannanmen-protest.
De Marseillaise leest als een politiek manifest en dit ligt mede ten grondslag aan haar revolutionaire élan. Zo is er bijvoorbeeld in de vijfde strofe de klassenstrijd te herkennen (ruim 25 jaar voor de geboorte van Karl Marx). Ook doet de compromisloosheid, waarmee de tirannen de wacht wordt aangezegd in de vierde strofe denken aan meedogenloosheid waarmee sommige regimes later in de geschiedenis hun strijd voerden (bijvoorbeeld Mao).
In een heel andere sfeer worden de eerste maten van de Marseillaise ook gebruikt als begin van het nummer All You Need Is Love van de Beatles. Dit zou ironisch opgevat kunnen worden omdat de rest van het lied duidelijk probeert te maken dat behalve liefde er verder niets toe doet.
De tonen van dit strijdlied klinken ook door in de Ouverture 1812 van de hand van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski. Dit muziekstuk verwijst naar de veldtocht van Napoleon naar Rusland in 1812.
Tekst [bewerken]
|
Allons enfants de la Patrie, |
Komt, kinderen des vaderlands, |
|
Aux armes, citoyens, |
Te wapen, burgers! |
|
Que veut cette horde d'esclaves Refrein |
Wat wil deze horde slaven, bestaande uit Refrein |
|
Quoi! Des cohortes étrangères Refrein |
Wat! Deze buitenlandse groepen Refrein |
|
Tremblez tyrans, et vous perfides Refrein |
Beeft, tirannen en verraders, Refrein |
|
Français, en guerriers magnanimes, Refrein |
Fransen, grootmoedige strijders, Refrein |
|
Amour Sacré de la Patrie, Refrein |
De heilige liefde voor het vaderland leidt, Refrein |
|
(Couplet van de kinderen ) Refrein |
We zullen het strijdperk betreden |
Externe links [bewerken]
| Europese Volksliederen (Europees Volkslied) | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Oceanische Volksliederen |
|---|
|
Onafhankelijke staten: Australië · Fiji · Kiribati · Marshalleilanden · Micronesia · Nauru · Nieuw-Zeeland · Palau · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Tonga · Tuvalu · Vanuatu Afhankelijke gebieden: Amerikaans-Samoa · Cookeilanden · Frans-Polynesië · Guam (onofficieel) · Nieuw-Caledonië · Niue · Noordelijke Marianen · Norfolk · Pitcairneilanden · Tokelau-eilanden · Wallis en Futuna |
| Noord-Amerikaanse Volksliederen |
|---|
|
Onafhankelijke staten: Antigua en Barbuda · Bahama's · Barbados · Belize · Canada · Costa Rica · Cuba · Dominica · Dominicaanse Republiek · El Salvador · Grenada · Guatemala · Haïti · Honduras · Jamaica · Mexico · Nicaragua · Panama · Saint Kitts en Nevis · Saint Lucia · Saint Vincent en de Grenadines · Trinidad en Tobago · Verenigde Staten Afhankelijke gebieden: Amerikaanse Maagdeneilanden · Anguilla · Aruba · Bermuda · Bonaire · Britse Maagdeneilanden · Curaçao · Groenland · Guadeloupe · Kaaimaneilanden (onofficieel) · Martinique · Montserrat · Puerto Rico · Saba · Saint-Barthélemy · Saint-Martin · Saint-Pierre en Miquelon · Sint Eustatius · Sint Maarten · Turks- en Caicoseilanden |
| Zuid-Amerikaanse Volksliederen |
|---|
|
Onafhankelijke staten: Argentinië · Bolivia · Brazilië · Chili · Colombia · Ecuador · Guyana · Paraguay · Peru · Suriname · Uruguay · Venezuela Afhankelijke gebieden: Falklandeilanden · Frans-Guyana · Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden |
| Afrikaanse Volksliederen |
|---|
|
Onafhankelijke staten: Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Marokko · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Seychellen · Sierra Leone · Somalië · Soedan · Swaziland · Tanzania · Tsjaad · Togo · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Soedan Niet algemeen erkende landen: Somaliland · Westelijke Sahara Afhankelijke gebieden: Mayotte · Réunion (onofficieel) · Saint Helena, Ascension and Tristan da Cunha (onofficieel) |