La Mort en direct

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
La Mort en direct
Alternatieve titel(s) Deathwatch
Regie Bertrand Tavernier
Producent Elie Kfouri
Bertrand Tavernier
Scenario Bertrand Tavernier
David Rayfiel
Hoofdrollen Romy Schneider
Harvey Keitel
Harry Dean Stanton
Muziek Antoine Duhamel
Montage Michael Ellis
Armand Psenny
Cinematografie Pierre-William Glenn
Première 1980
Genre Drama
Speelduur 128 minuten
Taal Frans
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk, Vlag van Duitsland Duitsland, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Opnamelocatie Glasgow en het Schotse platteland
Aantal bezoekers 1 014 583 (Frankrijk)
Nominaties 5 : Césars voor Beste scenario, Beste opname, Beste montage, Beste geluid en Beste filmmuziek
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

La Mort en direct is een Frans-Duitse film van Bertrand Tavernier die uitgebracht werd in 1980.

Net zoals Le Prix du danger (Yves Boisset) drie jaar later, kondigde de film toen al het voyeurisme en het succes van de huidige reality-televisie aan.

Samenvatting[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Schotland, de nabije toekomst. Katherine Mortenhoe, een schrijfster van bestsellers, is ongeneeslijk ziek. Ferriman, de baas van een televisieketen, denkt aan een sensationele live-reportage en doet haar een macaber voorstel : hij zou haar laatste dagen willen filmen en rechtstreeks uitzenden. Katherine krijgt daarvoor een fikse som geld aangeboden. Maar even later verdwijnt ze spoorloos. Ferriman huurt Roddy in, een man in wiens ogen een camera ingebouwd is, om haar terug te vinden. Hij komt haar op het spoor en slaagt er in haar vertrouwen te winnen. Zo komt hij te weten dat ze in alle sereniteit wenst te sterven. Ze beseft echter niet dat haar levenseinde toch gefilmd en uitgezonden wordt. Na een tijdje krijgt Roddy wroeging ...

Rolverdeling[bewerken]

Externe link[bewerken]