La soupe aux choux

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
La Soupe aux Choux
Regie Jean Girault
Scenario Jean Halain, René Fallet
Hoofdrollen Louis de Funès
Jean Carmet
Jacques Villeret
Muziek Raymond Lefèvre
Première 1981
Genre Filmkomedie
Speelduur 97 minuten
Taal Frans
Land Frankrijk
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

La Soupe aux Choux (vertaald: "De koolsoep") is een Franse film uit 1981 geregisseerd door Jean Girault en gebaseerd op een roman van René Fallet. De hoofdrollen worden vertolkt door Louis de Funès, Jean Carmet en Jacques Villeret.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Claude Ratinier (Louis de Funès) is een oude boer. Zijn beste kameraad is zijn overbuur Francis Chérasse (Jean Carmet). Beiden zijn de laatste levende telgen van hun stamboom. Ze leven ouderwets en zijn totaal niet geëvolueerd met de moderne tijd. Hun dagen brengen ze door met het drinken van alcoholische dranken en het eten van koolsoep. 's Avonds zijn ze dronken en hebben ze last van enorme flatulentie omwille van de alcohol en kolen.

Op een nacht is de winderigheid van Claude zo erg dat het een buitenaards wezen (Jacques Villeret) aantrekt. Claude verwelkomt het wezen dat enkel kan communiceren met sirene-geluiden. Claude verneemt dat het wezen komt van de planeet Oxo waar de inwoners 200 jaar oud worden en zonder zorgen leven. Wanneer het ruimtewezen enkele uren later vertrekt, geeft Claude hem als afscheidscadeau een grote pot van zijn kolensoep.

De bewoners van Oxo vonden de soep zo goed dat het ruimtewezen nog enkele keren terug op bezoek komt en mettertijd de Franse taal leert. Uit dank maakt het wezen de overleden vrouw van Claude terug levend zoals zij was op twintigjarige leeftijd. Zij ziet een leven met de oude Claude niet zitten en vertrekt enkele dagen later met een jongeman naar Parijs. Nog later verricht het wezen een ander wonder: het maakt van 1 gouden munt enkele honderden anderen waardoor Claude schatrijk wordt. Uiteindelijk stelt het wezen voor dat Claude en Francis verhuizen naar Oxo, maar de mannen zien dat niet zitten.

Niet veel later kondigt de burgemeester een nieuw bouwproject aan dat komt op de gronden van Claude en Francis. Omdat zij niet willen verhuizen, worden de nieuwe, moderne woningen rondom hun eerder vervallen huizen gezet waardoor ze helemaal ingesloten komen te zitten. Al snel worden ze aanzien als de dorpsgekken.

Hierop kan Claude Francis toch overtuigen om mee te reizen naar Oxo. Voor hun vertrek stuurt Claude de gouden muntstukken op naar zijn weggelopen vrouw. De film eindigt met Claude, Francis en het ruimtewezen die zich in een buitenaards ruimteschip in het heelal bevinden waar ze uitbundig leven en drinken.

Trivia[bewerken]