Lachstern

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lachstern
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Gelochelidon nilotica vanrossemi.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Charadriiformes (Steltloperachtigen)
Familie: Laridae (Meeuwen)
Geslacht: Gelochelidon
Soort
Gelochelidon nilotica
(Gmelin, 1789)
Lachstern op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De lachstern (Gelochelidon nilotica, vroeger Sterna nilotica) is een zeevogel uit de familie van de meeuwen (Laridae) en de geslachtengroep sterns (Sternini).

Beschrijving[bewerken]

De lachstern heeft een groot en krachtig voorkomen met een korte dikke nek. De vleugels zijn breed, de poten lang en het lichaam krachtig gebouwd met een sterke bespiering. In de zomer heeft een volwassen exemplaar een grijze kleur aan de bovenkant en wit aan de onderkant. De stern heeft een zwarte kap op de kop en zwarte poten. De roep is een krakend duidelijk vrij hoog geluid wat weergegeven kan worden als "krwik". In de winter verdwijnt de zwarte kap en verschijnt er over het oog geplaatst een zwarte vlek. Jonge exemplaren zijn vager van kleur en kopvlek en hebben een in verhouding kortere snavel. Een volwassen exemplaar kan tot 40 centimeter lang worden. Er is geen groot verschil tussen de sexen.

Voorkomen[bewerken]

De vogel heeft zijn broedgebied vooral in de warmere delen van de wereld in het zuiden van Europa. Ook zijn er steeds kleiner wordende populaties in het oosten van Azië, de oost en de westkust van Noord-Amerika, de ookstkust van Zuid-Amerika, Australië en in Noord- en Oost-Europa. In Nederland is de lachstern niet langer een regelmatige broedvogel. Incidenteel worden er wel broedgevallen gemeld, maar dat is slechts bij hoge uitzondering.[2][3] Voorheen waren er ook broedkolonies in Polen en Denemarken maar daar is de vogel nauwelijks meer te vinden. Daarom is de soort in 2004 als verdwenen (uit Nederland) op de Nederlandse rode lijst gezet. De soort staat niet op de Vlaamse rode lijst.
Door de wereldwijde verspreiding zijn er variaties en ondersoorten ontstaan die verschillen in formaat en kleine details van pluimage en kleur. De vogels die in de noordelijke gebieden broeden, overwinteren in de corresponderende tegenoverliggende streken in het zuiden, dus in Afrika, Caraïben, Zuid-Azië en Nieuw-Zeeland.

De soort telt 6 ondersoorten:

Voortplanting[bewerken]

De lachstern broedt in kolonies in de nabijheid van meren, in moerassen en in kustgebieden. Het nest bestaat uit een in de grond uitgegraven kuiltje en bevat tussen de twee en vijf eieren.

Voedsel[bewerken]

Deze stern is geen duiker naar vis maar vangt insecten uit de lucht en jaagt ook laagvliegend over moerasgebied langs de kust op zoek naar kikkers en kleine zoogdieren als kleine vogels en kuikens en ook grote insecten, ratten, muizen en andere knaagdieren.

Voetnoten[bewerken]

  1. (en) Lachstern op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. SOVON Lachstern: Verspreiding en aantalsontwikkeling]
  3. Landschap Noord-Holland Zeldzame lachstern broedde op Balgzand

Gebruikte literatuur[bewerken]

  • Bridge, E. S.; Jones, A. W. & Baker, A. J. (2005): A phylogenetic framework for the terns (Sternini) inferred from mtDNA sequences: implications for taxonomy and plumage evolution. Molecular Phylogenetics and Evolution 35: 459–469. PDF fulltext
  • Collinson, M. (2006). Splitting headaches? Recent taxonomic changes affecting the British and Western Palaearctic lists. British Birds 99(6): 306-323.
  • Harrison, Peter (1988): Seabirds (2nd edition). Christopher Helm, London ISBN 0-7470-1410-8
  • National Geographic Society (2002): Field Guide to the Birds of North America. National Geographic, Washington DC. ISBN 0-7922-6877-6
  • Olsen, Klaus Malling & Larsson, Hans (1995): Terns of Europe and North America. Christopher Helm, London. ISBN 0-7136-4056-1