Lagedichtheidpolyetheen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Lagedichtheidpolyetheen (LDPE) is een thermoplast gemaakt van olie. Het was de eerste soort polyetheen, geproduceerd in 1933 door Imperial Chemical Industries (ICI) gebruik makend van een hoge druk proces via vrije radicaal polymerisatie Deze producent gebruikt deze methode vandaag de dag nog steeds.

Eigenschappen[bewerken]

LDPE is vrij zacht en taai. Het is waterafstotend, een goede isolator (warmte, elektriciteit) en heeft een goede slagvastheid.

LDPE reageert niet bij kamertemperatuur, behalve met sterk oxiderende stoffen. Het is goed bestand tegen basen en zuren. Sommige oplosmiddelen laten LDPE opzwellen. Het kan constant temperaturen tot 80°C verdragen en temperaturen tot 95 °C gedurende korte tijd.

LDPE is meer vertakt (ongeveer 2% van de koolstofatomen) dan HDPE. Door de hoge vertakkingsgraad is LDPE minder kristallijn waardoor de dichtheid lager is.

Fysische eigenschappen[bewerken]

  • smeltpunt: 120°C
  • Treksterkte: 11,7 MPa
  • Dichtheid: 0,91-0,94 g/cm³

Toepassingen[bewerken]

  • Blaasfolie: gebruikt voor folie (krimpfolie, folie voor verpakkingen huishoudfolie), plastic tassen, landbouwplastic, waterkerende damp-open folie als bouwmateriaal
  • Extrusiecoating: voor de coating van fotopapier en karton voor bijvoorbeeld melkpakken.
  • Flessen
  • Kabelbeschermmaterialen

Zie ook[bewerken]