Lagotto romagnolo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lagotto romagnolo
Hondenras
Lagotto romagnolo
Lagotto romagnolo
Basisinformatie
Andere namen Lagotto Romagnolo - Italiaanse waterhond - Italiaanse truffelhond
Oorsprong Italië
Classificatie FCI: groep 8 sectie 3 #298
Zie ook de lijst van FCI-nummers
Lijst van hondenrassen

De Lagotto Romagnolo is een hondenras afkomstig uit de streek Romagna in Italië. De honden zijn waarschijnlijk de oudste der waterhonden vanwege de ligging van Italië ten opzichte van Europa en het vroegere Egypte en Griekenland. Er zijn uitgebreide studies daarnaar gedaan. Tussen de zesde en tiende eeuw voor Christus zijn er honden gesignaleerd die geheel en al leken op de Lagotto. De Zweedse bioloog Linnaeus beschrijft de Canis Aquaticus en er bestaat geen twijfel dat deze hond een indrukwekkende gelijkenis vertoont met de hond met gekrulde vacht uit de Romagna. Op fresco's in de bruidssuite van het hertogelijk paleis van de familie Gonzaga in Mantua uit 1456, genaamd "De Ontmoeting" en gemaakt door een bekende kunstenaar uit die tijd, Andrea Mantegna, wordt aan de voeten van markies Lodewijk III een hond afgebeeld die absoluut lijkt op de hedendaagse Lagotto. Het ras werd in eerste instantie gebruikt voor de jacht op waterwild, voornamelijk waterhoentjes. De naam Lagotto, is afkomstig van de Valleroli, de plaatselijke bevolking die ook wel Lagotti werd genoemd. Vanwege zijn uitzonderlijke reukvermogen werd het ras eveneens gebruikt om truffels te zoeken. Zelfs vandaag de dag wordt de Lagotto nog ingezet als truffelhond en bij de douane in Zweden wordt de Lagotto ingezet als drugs-opsporingshond.

Toen in Romagna de moerassen werden drooggelegd, raakte dit ras een beetje in vergetelheid. In 1977 begonnen de Italianen Quintino Toschi, Gilberto Grandi en later gevolgd door Ludovico Babini en professor Francesco Balloto plus Antonio Morsiani een inventarisatie en registratie naar de bekende krulharige hondjes uit Toschi"s kinderjaren. Over een periode van twintig jaar zijn er studiebijeenkomsten georganiseerd waarbij de honden technisch-kynologisch werden onderzocht, gemeten, getatoeëerd, gefotografeerd en ingeschreven in de daarvoor bestemde documenten. Babini en Morsiani zochten de beste Lagotti uit. Helaas is het rapport hierover verloren gegaan. Antonio Morsiani heeft uiteindelijk, aan de hand van alle inventarisaties en bestudering van de aangeboden honden, de rasstandaard geschreven. Ze bleven vele jaren nieuwe honden zoeken en legden een stamboek aan.In 1995 werd het ras voorlopig door de FCI erkend en vanaf 2005 definitief.

Kenmerken[bewerken]

De Lagotto is een lichte, stevige, gespierde kleine tot middelgrote hond. Reuen hebben een schofthoogte van 43–48 cm en een gewicht van 13–16 kg, Teven hebben een schofthoogte van 41–46 cm en een gewicht van 11–14 kg.

De Lagotto is snel en wendbaar en daardoor uitstekend geschikt voor behendigheidswedstrijden. Hij vindt het heerlijk om te zwemmen en loopt ook graag door ondiepe waterplassen of beken. Het is een intelligente en leergierige hond. De lagotto werkt graag voor zijn baas. Verder is het een prettige, waakzame gezinshond met een vriendelijke, evenwichtige aard (indien goed gesocialiseerd), die goed met andere (huis)dieren kan omgaan. Het ontbreekt de Lagotti aan jachtpassie wat wandelen tot een plezierige bezigheid maakt.

Omdat de Lagotto niet verhaart, is het een geschikte hond voor mensen die allergisch voor hondenhaar zijn. De Lagotto heeft een gekrulde vacht, die 1 cm per maand groeit en als een schapenvacht aanvoelt. Afhankelijk van de vachtlengte moet de lagotto minstens 1x per week gekamd worden. Verder moet hij zeker 4x per jaar geknipt of geschoren worden. De kleuren van de Lagotto Romagnolo zijn: effen vuilwit, wit met bruine of oranje vlekken, bruingevlekt, effen bruin in verschillende tinten en effen oranje. Er is echter geen zwart.

Externe links[bewerken]