Lale Andersen
Lale Andersen, artiestennaam van Liese-Lotte Helene Berta Bunnenberg, (Bremerhaven, 23 maart 1905 - Wenen, 29 augustus 1972) was een Duitse singer-songwriter.
Ze is het meest bekend voor haar versie van Lili Marleen uit 1939.
In 1922 trouwde ze met plaatselijke schilder Paul Ernst Wilke (1894-1971), ze kregen 3 kinderen, Björn, Carmen-Litta en Michael. Kort na de geboorte van Michael kwam het tot een breuk tussen het koppel. Ze trad in de jaren 30 veel op in cabarets.
Tijdens de oorlog werd ze immens populair met het liedje Lili Marleen. Na de oorlog werd het stil rond zangeres, in 1949 huwde ze de Zwitserse componist Artur Beul, drie jaar later had ze een dikke hit met het zelfgeschreven Die blaue Nacht am Hafen. In 1959 had ze ook een hit met Ein Schiff wird kommen... een cover van een hit van Melina Mercouri, Never on sunday, ze haalde hier een gouden plaat mee.
In 1961 vertegenwoordigde ze West-Duitsland op het Eurovisiesongfestival met Einmal sehen wir uns wieder, ze eindigde 13de. In de jaren 60 toerde ze nog door de USA en Canada.
Kort voor haar dood in 1972 publiceerde ze haar autobiografie, welke een bestseller werd.
In 1980 baseerde regisseur Rainer Werner Fassbinder zijn speelfilm Lili Marleen op deze autobiografie. Volgens Andersen’s laatste man Artur Beul heeft het filmscript echter weinig van doen met hun echte leven in die tijd en evenmin met de werkelijke druk die de kunstenares van de zijde van het nazisme heeft ondervonden.
| Voorganger: Wyn Hoop |
Duitsland en het Eurovisiesongfestival 1961 Lale Andersen |
Opvolger: Conny Froboess |
