Land of the Lost

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Land of the Lost
Regie Brad Silberling
Producent Sid en Marty Krofft
Jimmy Miller
Scenario Chris Henchy
Dennis McNicholas
Hoofdrollen Will Ferrell
Anna Friel
Danny McBride
Muziek Michael Giacchino
Montage Peter Teschner
Cinematografie Dion Beebe
Distributie Universal Pictures
Première 5 juni 2009 (Verenigde Staten)
Genre sciencefiction, komedie
Speelduur 102 min.
Taal Engels
Land Verenigde Staten
Budget $100 miljoen
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Land of the Lost is een Amerikaanse komische science-fictionfilm uit 2009 van Brad Silberling met in de hoofdrollen Will Ferrell en Anna Friel.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De carrière van paleontoloog Rick Marshall (gespeeld door Ferrell) is door een desastreus verlopen interview geruïneerd, waardoor hij nu een eenvoudig baantje heeft bij de La Brea-teerputten. Hij wordt benaderd door de studente Holly Cantrell (Friel), die in zijn controversiële theorieën gelooft. Zij heeft een fossiel gevonden waarin een afdruk van Marshalls aansteker zichtbaar is. Ze overtuigt hem zijn uitvinding de "tachyon amplifier" af te maken. Hiermee slaagt Marshall erin in de grot waar Cantrell het fossiel heeft gevonden een tijdportaal te openen, dat leidt naar een woestijngebied.

Hier ontmoet de groep dinosaurussen en een ras van hagedisachtigen die de aarde willen overnemen. Uiteindelijk slagen Marshall en Cantrell erin dit te voorkomen en terug te keren.

Productie[bewerken]

De film is gebaseerd op de gelijknamige televisieserie uit 1974, hoewel er veel verschillen zijn. Om te beginnen was de TV-serie bedoeld voor kinderen, terwijl de film, die onder meer seks- en drugsgerelateerde zaken bevat, zich op een ouder publiek richt. Daarnaast komen de namen van sommige oorspronkelijke personages wel terug, maar hebben zij een andere rol en andere onderlinge relaties.

Kritieken[bewerken]

De film werd door de meeste critici slecht ontvangen en kwam bij lange na niet uit de kosten.

Externe links[bewerken]