Landgraafschap Hessen-Rheinfels

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Landgraafschap Hessen-Rheinfels, kwam voort uit de deling van het landgraafschap Hessen in 1567. Het was gelegen bij de Rijn in het westen van Hessen.

Het zelfstandige vorstendom (1567-1583)[bewerken]

Na de dood van landgraaf Filips I in 1567 werd het landgraafschap door zijn vier zoons verdeeld in het Brüdervergleich waarbij Filips II het Neder-Katzenelnbogen en Hessen-Rheinfels kreeg.

Nadat de eerste landgraaf Filips II in 1583 kinderloos was overleden, werd het gebied verdeeld waarbij Hessen-Marburg kreeg Lißberg, Ulrichstein en Itter kreeg.

De niet regerende takken te Rotenburg en Rheinfels[bewerken]

Bij de troonsafstand van Maurits van Hessen-Kassel in 1627 ten voordele van zijn zoon Willem V, stichtten twee jongere broers de jonge lijnen Hessen-Rheinfels en Hessen-Rotenburg. Bij deze toedeling blijft de landshoogheid bij Hessen-Kassel, er ontstaan dus geen deelvorstendommen.

In 1658 worden de titels van Hessen-Rheinfels en Hessen-Rotenburg verenigd. In 1693, regeert de oudste zoon van Ernst, Willem verder het huis Rheinfels-Rotenburg en wordt zijn tweede zoon Karel landgraaf van Hessen-Wanfried.

In 1752 verdwijnt Rheinfels uit de familietitel en blijft alleen Hessen-Rotenburg over. In 1803 ging het gebied van Rheinfels aan Frankrijk verloren. In 1834 tenslotte sterft de mannelijke lijn uit met Victor Amadeus.