Landinrichting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Landinrichting (waarvan de bekende ruilverkaveling een van de vormen is) is een proces, waarbij voor een bepaald gebied de inrichting wordt afgestemd op de doelen uit de Ruimtelijke Ordening voor dat gebied.

Hierbij valt te denken aan:

Het ruilen van gronden is een van de krachtigste instrumenten uit de Landinrichtingswet en de Wet inrichting landelijk gebied (WILG).

Eventuele geschillen over de beschrijving van de bestaande situatie, het feitelijke ruilplan én over de financiële afwikkeling worden voorgelegd aan de civiele rechter (arrondissementsrechtbank).