Langere en Zwaardere Vrachtautocombinatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ecocombi in gebruik door Rotra Forwarding Nederland. Rotra is één van de voorlopers geweest binnen Nederland in het gebruik van deze eco-combi.
LZV-varianten

Een Langere en Zwaardere Vrachtautocombinatie (LZV), ook wel Ecocombi, is een vrachtwagen die meer vracht kan en mag vervoeren dan een gewone vrachtautocombinatie. Een LZV is maximaal 25,25 meter lang en 60 ton zwaar, terwijl een gewone vrachtwagen maximaal 18,75 lang is en (in Nederland) maximaal 50 ton zwaar mag zijn. Omdat het brandstofverbruik nauwelijks stijgt, wordt bij het transporteren van goederen per LZV 4 tot 30% brandstof bespaard. Er bestaan zeven mogelijke LZV-varianten (zie afbeelding). De varianten F en G komen nauwelijks voor.

Proef[bewerken]

Tussen december 2000 en juni 2003 hield het Ministerie van Verkeer en Waterstaat een kleinschalige proef met vier vrachtwagens. Van 24 augustus 2004 tot 1 november 2006 hield het ministerie een grootschalige proef. Hieraan mochten maximaal 100 transportbedrijven en 300 voertuigen meedoen. Wegbeheerders zijn door het Ministerie gevraagd de nodige ontheffingen op de huidige trajecten vooralsnog tot 31 oktober 2007 te verlengen. Eind 2006 reden 162 combinaties met ontheffing van 76 bedrijven met ontheffing en werden de proeven succesvol beëindigd.

Per 1 november 2007 volgde de ervaringsfase die bedoeld was om op grote schaal ervaring op te doen en duurde tot 31 december 2012. In tegenstelling tot de eerdere proeven wordt het maximale gewicht beperkt tot 50 ton en geldt er een maximale laadlengte. Het aantal voertuigcombinaties dat ondernemers mogen inzetten is echter tijdens de ervaringsfase niet langer beperkt. Inmiddels is ook maximale treingewicht weer verhoogd tot 60 ton.[1] Met een LZV mag uitsluitend worden gereden als er een ontheffing is verkregen en voldaan is aan diverse eisen gesteld aan het voertuig, de chauffeur, het gebruik de voertuigen en de wegen.

Wettelijke status[bewerken]

Per 31 december 2012 is de proeffase afgerond en per 1 januari 2013 is de wettelijke status van kracht[2]. Dit betekent dat elke transportondernemer met een LZV over de vrijgegeven routes mag rijden en het aantal LZV's niet meer beperkt is. De LZV mag alleen op wegen rijden die zijn vrijgegeven door de Rijksdienst voor het Wegverkeer; dit zijn in ieder geval alle auto(snel)wegen en belangrijke doorgaande routes. Verder zijn veel bedrijventerreinen en industriegebieden vrijgegeven. CROW heeft in 2012 de richtlijn uit 2009 aangepast waarbij wegbeheerders worden geholpen een afweging te maken of een aanvraag voor een LZV-route kan worden gehonoreerd. Deze richtlijn verschijnt begin 2013.

Beperkingen[bewerken]

Aan het gebruik van een LZV zijn veel beperkingen opgelegd. Zo mag een LZV, buiten de autosnelweg, alleen op een vooraf vastgestelde route rijden en mag er niet gereden worden bij mist en extreme weersomstandigheden. LZV's mogen ook geen overwegen kruisen waarover treinen sneller dan 40 km/h rijden en woonerven en 'zone 30'-gebieden zijn ook taboe. De LZV is vooral bedoeld om van en naar industriegebieden te rijden. Voor LZV's geldt een algeheel inhaalverbod en de chauffeur heeft een extra rijopleiding nodig. Bovendien is de deelnemer verplicht ongevallen, overtredingen of misdrijven, waarbij de LZV is betrokken en eventueel opgemaakte processen-verbaal te melden.

De vrachtwagencombinaties moeten onder meer:

  • voorzien zijn van een spiegeluitrusting conform de nieuwste Europese bepalingen;
  • beschikken over geavanceerde remsystemen;
  • beschikken over een aslastmeetsysteem;
  • voorzien zijn van een bord op de achterzijde met daarop een contour van de combinatie en een vermelding van de lengte in meters (zie bron 1).

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties