Langiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Langiet
Langite - Richtarova, Spania Dolina, Banska Bystica, Slovakia (Joachim Esche).jpg
Mineraal
Chemische formule Cu3[(OH)4SO4] · H2O
Kleur Felblauw tot appelblauwzeegroen
Streepkleur Blauwgroen
Hardheid 2,5 - 3
Gemiddelde dichtheid 3,48 - 3,50 g/cm³
Glans Glasachtig
Opaciteit Doorschijnend
Splijting [001] goed; [010] goed
Habitus Korrelig
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Ruimtegroep Pc
Eenheidscel a = 7,118 Å
b = 6,031 Å
c = 11,209 Å
β = 90°
Dubbele breking δ = 0,090
Overige eigenschappen
Vergelijkbare mineralen Posnjakiet
Radioactiviteit geen
Magnetisme geen
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal langiet is een secundair gehydrateerd koper-sulfaat, met de chemische formule Cu3[(OH)4SO4] · H2O. Langietkristallen zijn meestal appelblauwzeegroen en bezitten een monokliene structuur. Ze komen meestal voor op een matrix als korrelige, pseudogranulaire eenheden. Langiet is de dimorfe vorm van wroewolfeiet. Het is zowel qua uitzicht, structuur als chemische samenstelling zeer vergelijkbaar met posnjakiet.

Het mineraal is noch magnetisch, noch radioactief.

Naamgeving en ontdekking[bewerken]

Langiet is genoemd naar de Oostenrijkse fysicus en kristallograaf Victor von Lang van de Universiteit van Wenen. Het werd in 1864 ontdekt in Tywardreath (Cornwall, Engeland).

Ontstaan en herkomst[bewerken]

Langiet ontstaat door de oxidatie van kopersulfiden en wordt dan ook gevonden in gesteenten die rijk zijn aan koper en zwavel. Soms worden er pseudohexagonale tweelingen gevormd.

Het mineraal wordt op enkele plaatsen ter wereld gevonden:

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]