Langstaartklauwier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Langstaartklauwier
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Langstaartklauwier (Lanius schach erythronotus)
Langstaartklauwier (Lanius schach erythronotus)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Laniidae (Klauwieren)
Geslacht: Lanius
Soort
Lanius schach
Linnaeus, 1758
Verspreidingskaart van de broedgebieden van de ondersoorten.
Verspreidingskaart van de broedgebieden van de ondersoorten.
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De langstaartklauwier (Lanius schach) is een zangvogel die in een groot deel van Azië tot in Nieuw-Guinea broedt. Sommige populaties overwinteren in het oriëntaals gebied. Er zijn acht ondersoorten met onderling duidelijke verschillen in verenkleeed.

Kenmerken[bewerken]

De langstaartklauwier is gemiddeld 25 cm lang. De vogel is grijs op de rug en een deel van de nek en kop. In zit heeft de vogel een roodbruine dekveren op de vleugel en zwarte hand- en armpennen. In vlucht hebben alle ondersoorten duidelijke witte vlekken op de vleugel. Hij heeft een lange, zwarte staart met bruine buitenste staartpennen. De vogel heeft een breed zwart "masker" rond het oog dat doorloopt tot het voorhoofd. De ondersoorten L. s. nasutus en L. s. tricolor hebben een volledig zwarte kopkap. Er bestaat geen verschil in verenkleed tussen de seksen. Onvolwassen vogels zijn "geschubd".

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De ondersoorten hebben de volgende broedgebieden:[2]

  • L. s. schach Linnaeus, 1758 De nominaat komt voor in Midden- en Zuidoost-China tot in Noord-Vietnam.

Ondersoorten:

De langstaartklauweier komt voornamelijk voor in open gebieden en in landschappen met struikgewas. Populaties die voorkomen in streken met een gematigd klimaat zoals bijvoorbeeld L. s. sachs, trekken in de winter naar streken met een tropisch klimaat. L. s. sachs is daarom een weinig voorkomende wintergast op Borneo, terwijl L. s. bentet in het zuiden van Borneo (Kalimantan) een standvogel is.[3]

Dwaalgast[bewerken]

De langstaartklauwier is een zeldzame dwaalgast in West-Europea. Anno 2011 zijn er twee bevestigde waarnemingen in Groot-Brittannië,[4] één in Zweden (11 juni 1999), één in Denemarken (15 oktober 2007) en één in Nederland (31 oktober 2011).[5]

IUCN-status[bewerken]

De langstaartklauwier heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd en er zijn geen gegevens over trends. Om die redenen staat deze klauwier als niet bedreigd op de rode lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2012). IOC World Bird Names (version 3.1). (en)
  3. (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
  4. (en) Stevenson, Andrew, 2000. The Long-tailed Shrike on the Outer Hebrides – a new British bird. Birding World 13 (11):454–457
  5. website Dutch Birding