Lars Ahlfors

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lars Ahlfors

Lars Valeriaan Ahlfors (Helsinki, 18 april 190711 oktober 1996) was een Fins wiskundige, die bekendheid verwierf dankzij zijn werk op het gebied van Riemann-oppervlakken en zijn tekst over de complexe analyse.

Hij werd geboren als zoon van een professor in de techniek. Hij studeerde vanaf 1924 aan de Universiteit van Helsinki, waar hij onder andere les kreeg van Ernst Lindelöf en Rolf Nevanlinna, en behaalde zijn diploma in 1928.

In 1929 hielp hij Nevanlinna bij zijn schatting van het aantal asymptotische waarden van een volledige functie. Hij voltooide zijn doctoraatstitel in 1930.

In 1935 ging hij naar de Harvard University en in 1936 werd hij een van de eerste twee ontvangers van de Fields Medal. Hij keerde in 1938 naar Finland terug om een functie aan de Universiteit van Helsinki te bekleden, maar de uitbraak van oorlog leidde tot problemen (hoewel Ahlfors ongeschikt was voor legerdienst). Hij kreeg een baan aangeboden bij het Federale Polytechnische Instituut in Zürich (1944) en slaagde er in maart 1945 definitief in om daarheen te verhuizen. Hij genoot niet van zijn tijd in Zwitserland en keerde terug naar Harvard waar hij bleef tot hij in 1977 met pensioen ging.

Zijn boek Complexe Analyse (1953) is nog steeds de standaardwerk over dit onderwerp. Ahlfors schreef verschillende andere belangrijke boeken, waaronder Riemann-oppervlakken (1960) en Conforme invarianten (1973). Gedurende zijn carrière leverde hij belangrijke resultaten op het gebied van meromorfe krommen, de theorie van de waardedistributie, Riemann-oppervlakken, hoekgetrouwe meetkunde, quasihoekgetrouwe afbeeldingen, en andere gebieden.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties