Laura Granville

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Laura Granville
San Diego, 2007
San Diego, 2007
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Amerikaanse
Geboorteplaats Chicago
Woonplaats Chicago
Geboortedatum 12 mei 1981
Lengte 1,75 m
Gewicht 59 kg
Profdebuut 2001
Met pensioen 2010
Slaghand rechts (dubbelhandige backhand)
Totaal prijzengeld $ 1.327.584
Coach John Trump
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 249 - 177
Titels 0 WTA, 9 ITF
Hoogste positie 28e (9 juni 2003)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2004, 2006)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2003)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (2002, 2007)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2005)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 121 - 98
Titels 2 WTA, 6 ITF
Hoogste positie 47e (23 juli 2007)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2004, 2008)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2007)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2003, 2007)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2004)
Laatst bijgewerkt op: 24 september 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Laura Granville (Chicago, 12 mei 1981) is een voormalig tennisspeelster uit de Verenigde Staten. Toen ze vier jaar was begon ze met tennis. Haar eerste ITF-toernooi speelde ze in 1997 als amateur. Ze werd professional in 2001, en speelde datzelfde jaar drie ITF-finales. Een jaar later won ze tweemaal een ITF-toernooi. In haar totale loopbaan won ze negen enkelspeltitels en zes dubbelspeltitels, alle in het ITF-circuit.

Op de WTA-tour behaalde ze twee dubbelspeltitels. In het enkelspel stond ze één maal in de finale, op het WTA-toernooi van Vancouver in 2004.

Haar beste prestatie op de grandslamtoernooien is een vierde ronde op Wimbledon 2002 (waar ze als qualifier verloor van Amélie Mauresmo) en op Wimbledon 2007 (waar ze verloor van Michaëlla Krajicek).

Haar hoogste positie op de WTA-enkelspelranglijst was de 28e plek, die ze bereikte in juni 2003.

Granville studeerde aan de Stanford-universiteit, waar ze het record van 58 opeenvolgende enkeloverwinningen op haar naam heeft staan[1].

Posities op de WTA-ranglijst enkelspel[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaartal rank
2010 426
2009 304
2008 374
2007 65
2006 70
2005 61
2004 76
2003 46
2002 47
2001 227
2000
1999 858

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. datum toernooi tegenstandster score
Verloren finales
1. 2004-08-15 Vlag van Canada WTA Vancouver Vlag van Tsjechië Nicole Vaidišová 6-2 4-6 2-6

WTA-finaleplaatsen dubbelspel[bewerken]

nr. datum toernooi partner tegenstandsters score
Gewonnen finales
1. 2005-07-24 Vlag van Verenigde Staten WTA Cincinnati Vlag van Verenigde Staten Abigail Spears Vlag van Tsjechië Květa Peschke
Vlag van Argentinië María Emilia Salerni
3-6 6-2 6-4
2. 2006-11-05 Vlag van Canada WTA Quebec Vlag van Verenigde Staten Carly Gullickson Vlag van Verenigde Staten Jill Craybas
Vlag van Rusland Alina Jidkova
6-3 6-4
Verloren finales
1. 2003-05-24 Vlag van Frankrijk WTA Straatsburg Vlag van Kroatië Jelena Kostanić Vlag van Canada Sonya Jeyaseelan
Vlag van Slovenië Maja Matevžič
4-6 4-6
2. 2005-02-19 Vlag van Verenigde Staten WTA Memphis Vlag van Verenigde Staten Abigail Spears Vlag van Japan Miho Saeki
Vlag van Japan Yuka Yoshida
3-6 4-6
3. 2010-01-09 Vlag van Nieuw-Zeeland WTA Auckland Vlag van Zuid-Afrika Natalie Grandin Vlag van Zimbabwe Cara Black
Vlag van Verenigde Staten Liezel Huber
64-7 2-6

Prestatietabel[bewerken]

Grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1998 1999 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Vlag van Australië Australian Open 1R 3R 1R 3R 2R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R 1R 1R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4R 3R 1R 2R 2R 4R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R 1R 1R 1R 2R 1R 3R 1R 2R 1R

Grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Vlag van Australië Australian Open 2R 1R 1R 1R 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R 1R 1R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3R 1R 2R 1R 3R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 2R 2R 3R 1R 2R 1R 1R

Externe links[bewerken]

Bronnen
  1. Laura Granville breaks NCAA record with 58th consecutive singles win