Lavotsjkin La-11

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lavotsjkin La-11
Algemeen
Rol jachtvliegtuig
Bemanning een
Status
Eerste vlucht mei 1947
Aantal gebouwd 1.182
Gebruik Sovjet-Unie, Volksrepubliek China, Noord-Korea
Afmetingen
Lengte 8,62 m
Hoogte 3,47 m
Spanwijdte 9,80 m
Vleugeloppervlak 17,6 m²
Gewicht
Leeggewicht 2.770 kg
Startgewicht 3.996 kg
Max. gewicht 3.730 kg
Krachtbron
Motor(en) Sjvetsov ASj-82FN luchtgekoelde stermotor met supercharger en brandstofinspuiting
Vermogen 1.380 kW
Prestaties
Topsnelheid 674 km/h
Vliegbereik 2.235 km
Dienstplafond 10.250 m
Bewapening
Boordgeschut 3× 23mm Noedelman-Soeranov NS-23 kanonnen met 75 patronen per kanon
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Lavotsjkin La-11 (Russisch: Лавочкин Ла-11) (NAVO-codenaam: Fang) was een Sovjet gevechtsvliegtuig van net na de Tweede Wereldoorlog ontworpen door Lavotsjkin.

Ontwikkeling[bewerken]

Een van de aanbevelingen van de regering na het testen van de Lavotsjkin La-130 (prototype van de Lavotsjkin La-9) was om het toestel verder te ontwikkelen tot een langeafstands escortejager. Dat resulteerde in de La-134 prototype, soms aangeduid als La-9M, met vergrote brandstof en oliecapaciteit. De bewapening werd gereduceerd tot drie kanonnen. Het prototype vloog voor het eerst in mei 1947. Het tweede prototype, La-134D, had een met 275 liter vergrote brandstofcapaciteit door vleugeltanks en externe tanks. Het vliegtuig kreeg grotere wielen om het gewicht te dragen. Zo werden er extra voorzieningen geïnstalleerd voor de langere vluchten, zoals dikkere stoelen, armsteunen en een urinoir. Daarnaast werd ook nog radionavigatie geplaatst. Niet verrassend gingen hierdoor de prestaties achteruit. Het bleek dat het toestel slecht was in gevechten boven de 7.000 m. De nieuwe jager, aangeduid La-11, kwam in 1947 in productie. Aan het einde van de productie, in 1951, waren er 1.182 toestellen gebouwd.

Operationele geschiedenis[bewerken]

Het eerste gedocumenteerde gevecht van de La-11 vond plaats op 8 april 1950 toen ze een Amerikaanse Consolidated PB4Y-2 Privateer neerschoten boven de Oostzee waarbij alle 10 bemanningsleden om kwamen. Later in hetzelfde jaar schoten La-11's een Lockheed P2V Neptune neer. Vanaf juli 1950 vlogen La-11's gevechtsmissies boven Noord-Korea. Het hoofddoel van de jagers tijdens de Koreaanse Oorlog was de Douglas A-26 Invader nachtbommenwerper, al vonden er ook schermutselingen plaats met North American P-51 Mustangs. Pogingen om de B-29 Superfortress te onderscheppen bleken vruchteloos. De La-11 had 26 minuten nodig om op de kruishoogte van de B-29 te komen en eenmaal daar had hij maar een snelheidsvoordeel van 20 km/h waardoor de B-29 zijn belager makkelijk kon afweren door een geleidelijke duik te maken.