Lawrence Krauss

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lawrence Krauss
Lawrence Krauss op The Amaz!ng Meeting 2012.
Lawrence Krauss op The Amaz!ng Meeting 2012.
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Lawrence Maxwell Krauss
Geboortedatum 27 mei 1954
Geboorteplaats New York City
Wetenschappelijk werk
Vakgebied theoretische natuurkunde, astronomie, kosmologie
Publicaties The Physics of Star Trek (1995)
Universum uit het niets (2012)
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

Lawrence Maxwell Krauss (New York City, 27 mei 1954) is een Amerikaans-Canadees theoretisch natuurkundige, kosmoloog en populairwetenschappelijk auteur. Hij is directeur van het Origins Project, dat gekoppeld is aan de Arizona State University, en Foundation Professor of the School of Earth and Space Exploration.

Krauss heeft enkele bestsellers geschreven, waaronder The Physics of Star Trek (1995) en Universum uit het niets (2012). Hij is voorstander van wetenschapspopularisering, publieksbeleid op basis van correcte empirische gegevens, wetenschappelijk skepticisme en wetenschapsonderwijs, en spant zich in om de invloed van bijgeloof en religieus dogmatisme in de populaire cultuur te beperken.[bron?]

Biografie[bewerken]

Krauss werd in New York City geboren, maar groeide op in de Canadese stad Toronto. Op 19 januari 1980 trouwde hij met de uit Nova Scotia afkomstige Katherine Kelley. Op 23 november 1984 werd hun dochter Lilli geboren. Krauss en Kelley gingen in 2010 uit elkaar en zijn in 2012 formeel gescheiden. Krauss behaalde in 1977 bachelors in de wiskunde en de natuurkunde met 'first class honours' (vergelijkbaar met cum laude in Nederland) aan de Carleton-universiteit te Ottawa en verkreeg in 1982 een doctorstitel in de natuurkunde aan het Massachusetts Institute of Technology.

Na een tijd bij de Harvard Society of Fellows te hebben gezeten werd Krauss in 1985 assistant professor aan de Yale-universiteit en in 1988 associate professor. Hij verkreeg de professor Ambrose Swasey-leerstoel voor Natuurkunde, werd professor sterrenkunde en was voorzitter van de natuurkundefaculteit aan de Case Western Reserve-universiteit van 1993 tot 2005. In 2006 leidde Krauss het initiatief voor een motie van wantrouwen tegen de rector magnificus Edward M. Hundert en decaan Anderson door de College of Arts and Sciences-faculteit. Op 2 maart 2006 werden beide moties van wantrouwen aangenomen: 131-44 tegen Hundert en 97-68 tegen Anderson. In augustus 2008 sloot Krauss zich aan bij de faculteit aan de Arizona State University als Foundation Professor in the School of Earth and Space Exploration en de afdeling Natuurkunde in het College of Liberal Arts and Sciences en bovendien directeur van een universiteitsinitiatief, het Origins Project.[1] In 2009 hielp hij dit initiatief lanceren met het Origins Symposium,[2] waaraan tachtig wetenschappers deelnamen en 3000 mensen aanwezig waren.

Krauss verschijnt in de Verenigde Staten in de nationale media voor het wekken van publieke interesse voor de wetenschap en heeft opiniestukken geschreven voor The New York Times. Zijn weerstand tegen intelligent design verwierf in 2004 nationale bekendheid door zijn verschijning voor de Onderwijsraad van de staat Ohio, die hij samen met Kenneth R. Miller probeerde te overtuigen om de evolutietheorie te onderwijzen.[3]

Krauss nam deel aan en was spreker bij het symposium "Beyond Belief: Science, Religion, Reason and Survival" in november 2006 en opnieuw in oktober 2008. Hij behoorde ook tot het comité voor wetenschapsbeleid voor Barack Obama's verkiezingscampagne van 2008. Dat jaar werd hij ook co-voorzitter van het sponsorbestuur van het Bulletin of the Atomic Scientists. In 2010 werd hij verkozen tot het college van bestuur van de Federation of American Scientists en in juni 2011 werd hij professor aan het New College of the Humanities, een particuliere universiteit in Londen.[4]

Krauss is ook een criticus van de snaartheorie, hetgeen hij bespreekt in zijn boek Hiding in the Mirror (2005).[5] Een ander boek getiteld Quantum Man: Richard Feynman's Life in Science werd uitgegeven in maart 2011[6] en een nieuw boek werd in januari 2012 uitgegeven en in mei dat jaar in het Nederlands vertaald onder de naam Universum uit het niets: Waarom er iets is in plaats van niets, met een nawoord van Richard Dawkins. Dit werd binnen een week van publicatie een New York Times-bestseller en naast Nederlands nog in 19 andere talen vertaald. Oorspronkelijk zou Christopher Hitchens het voorwoord schrijven, maar hij overleed voordat het kon worden voltooid.[7][8] In januari 2013 verscheen de paperbackversie van het boek inclusief een nieuw voorwoord, materiaal over het Higgsboson en een interview met de auteur.

In een Newsweek-artikel van juli 2012 van Krauss' hand wordt uitgelegd dat het Higgsdeeltje zou kunnen verklaren hoe de Oerknal is veroorzaakt. Krauss schreef ook een langer stuk in The New York Times waarin hij de wetenschap achter en de betekenis van het Higgsboson uitlegde.[9]

Een nieuwe lange documentaire genaamd The Unbelievers, waarin Krauss en zijn collega Richard Dawkins gevolgd worden terwijl ze over de hele wereld wetenschap en rationaliteit bespreken, beleefde in april 2013 op het Hot Docs Film Festival in Toronto haar wereldpremière.[10] Een aantal beroemdheden waaronder Woody Allen, Werner Herzog, Cameron Diaz, Ricky Gervais, Ian McEwan, Cormac McCarthy en Sarah Silverman komen voor in deze film, waarvan Krauss uitvoerend producent was.

Wetenschappelijk werk[bewerken]

Omdat hij voornamelijk werkzaam is in de theoretische natuurkunde, heeft Krauss in dat vakgebied over een grote verscheidenheid aan onderwerpen onderzoeken gepubliceerd. Zijn voornaamste bijdrage is aan de kosmologie, omdat hij één van de eerste natuurkundigen was die suggereerden dat de meeste massa en energie van het heelal in de lege ruimte verblijft, een idee dat nu algemeen bekend staat als donkere energie. Bovendien heeft Krauss een model geformuleerd waarin het heelal mogelijkerwijs uit het "niets" is voortgekomen, zoals hij beschrijft in zijn boek Universum uit het niets (2012). Aangezien zijn model overeenkomt met experimentele waarnemingen zoals de vorm en energiedichtheid van het heelal, wordt dit wel een "aannemelijke hypothese" genoemd.[5][11]

Eerbewijzen[bewerken]

Krauss (rechts) tijdens TAM9 in 2011, met Neil deGrasse Tyson en Pamela Gay

Krauss is één van de weinige in leven zijnde natuurkundigen die Scientific American als "publieke intellectueel" beschouwt[11] en hij is de enige natuurkundige die prijzen heeft ontvangen van alle drie de grote Amerikaanse natuurkundegenootschappen: de American Physical Society, de American Association of Physics Teachers en het American Institute of Physics. In 2012 werd hij onderscheiden met de Public Service Medal van het National Science Board voor zijn bijdragen aan de publieke onderwijzing van wetenschap en techniek in de Verenigde Staten.[12]

In december 2011 werd Krauss benoemd tot een niet-stemmend erebestuurslid van het Center for Inquiry.[13]

Media[bewerken]

Geselecteerde publicaties[bewerken]

Krauss is auteur of mede-auteur van meer dan driehonderd wetenschappelijke studies en recensies over kosmologie en theoretische natuurkunde. Zijn populairwetenschappelijke boeken zijn:

Documentaires[bewerken]

Prijzen[bewerken]

  • First prize award van de Gravity Research Foundation (1984)
  • Presidential Investigator Award (1986)
  • Award for the Public Understanding of Science and Technology van de American Association for the Advancement of Science (2000)
  • Julius Edgar Lilienfeld Prize (2001)
  • Andrew Gemant Award (2001)
  • Science Writing Award van het American Institute of Physics (2002)
  • Oersted Medal (2003)
  • Joseph P. Burton Forum Award van de American Physical Society (2005)
  • Science in the Public Interest Award van het Center for Inquiry World Congress (2009)
  • Helen Sawyer Hogg Prize van de Royal Astronomical Society of Canada en de Astronomical Society of Canada (2009)[1]
  • Physics World Boek van het Jaar 2011 voor Quantum Man[16]
  • Public Service Award and Medal van het National Science Board (2012)
  • Premio Roma "Urbs Universalis", Rome (2013)

Externe links[bewerken]

Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Lawrence Krauss.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Krauss, Lawrence. Curriculum Vitae. Arizona State University Geraadpleegd op 14 augustus 2011
  2. Origins Symposium 2009. Arizona State University - Origins Project Geraadpleegd op 14 augustus 2011
  3. Evan Ratliff. The Crusade Against Evolution. Wired Magazine (oktober 2004) Geraadpleegd op 10 september 2013
  4. The professoriate. New College of the Humanities Geraadpleegd op 8 juni 2011.
  5. a b Boutin, Paul. Theory of Anything? Physicist Lawrence Krauss Takes On His Own. Slate (23 november 2005) Geraadpleegd op 14 augustus 2011
  6. a b Quantum Man: Richard Feynman's Life in Science. W. W. Norton & Company Geraadpleegd op 13 september 2013
  7. Afterword from Lawrence Krauss' New Book - A Universe From Nothing - Richard Dawkins - RDFRS. RichardDawkins.net (16 januari 2012) Geraadpleegd op 23 februari 2012
  8. Overbye, Dennis, There's More to Nothing Than We Knew, The New York Times, D1, 21 februari 2012
  9. Krauss, Lawrence M.. "How the Higgs Boson Posits a New Story of our Creation", The Daily Beast, 9 juli 2012. Geraadpleegd op 18 juli 2012. “The Higgs particle is now arguably more relevant than God. (Het Higgsdeeltje is nu wellicht relevanter dan God.)”
  10. http://www.hotdocs.ca/news#28_films_announced_in_special_presentations_program
  11. a b Dreyfus, Claudia. Questions That Plague Physics: Lawrence Krauss Speaks About Unfinished Business. Scientific American (augustus 2004) Geraadpleegd op 14 augustus 2011
  12. Universiteit van Texas in Austin. The M.E.L. Oakes Undergraduate Lecture Series
  13. Krauss Named Honorary Board Member. Center for Inquiry (15 december 2011) Geraadpleegd op 13 september 2013
  14. Lawrence Krauss - Publications. Arizona State University Geraadpleegd op 14 augustus 2011
  15. Universum uit het niets. Nieuw Amsterdam Geraadpleegd op 13 september 2013
  16. "Physics World Book of the Year 2011", 19 december 2011.