Le Canard enchaîné

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Le Canard enchaîné

Le Canard enchaîné is een satirische krant die elke woensdag verschijnt in Frankrijk. De krant is opgericht in 1915 door Maurice Maréchal en zijn vrouw Jeanne Maréchal en heeft een oplage van meer dan 400.000 (2004).

De acht pagina's die de Canard telt worden gevuld met nieuws, humor en satire, strips en besprekingen van literatuur, theater, opera en films. Verder neemt de krant zijn slogan serieus en schrijft over alle publieke schandalen in Frankrijk (en daarbuiten). De krant is niet verbonden met enige politieke of economische groep, maar schrijft vanuit een overwegend objectief standpunt. De Canard bevat geen advertenties, wat overigens bij geen andere krant het geval is.

Le Canard wordt gepubliceerd door Les Éditions Maréchal - Le Canard Enchaîné (vernoemd naar de oprichters), waarvan Michel Gaillard de directeur is. Hoofdredacteuren zijn sinds 2004 Claude Angeli en Erik Emptaz.

Naam[bewerken]

De naam verwijst naar de krant L'homme libre (De vrije man) van Georges Clemenceau uit het begin van de 20e eeuw. Deze krant mocht een tijd niet publiceren wegens censuur van de overheid en is daarna hernoemd tot L'homme enchaîné (De geketende man). Le Canard enchaîné betekent de geketende eend, maar canard betekent ook wel krant.

Ondanks de Franse spellingshervorming in 1990 is het dakje op de i in de naam gebleven.

De ondertitel Journal satirique paraissant le mercredi betekent Satirische krant die op woensdag verschijnt. De slogan La liberté de la presse ne s'use que quand on ne s'en sert pas kan vertaald worden met De persvrijheid raakt alleen op als men er geen gebruik van maakt.

Loodgietersaffaire[bewerken]

Op 3 december 1973, werden politieagenten van de Franse inlichtingendienst betrapt, terwijl deze, vermomd als loodgieters, probeerden afluisterapparatuur te plaatsen in het kantoor van de krant. Dit schandaal, dat bekend werd als l'affaire des plombiers, l'affaire des micros of Watergaffe, leidde tot het aftreden van minister van Binnenlandse Zaken Raymond Marcellin[1].

Externe link[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. http://www.liberation.fr/politiques/2010/09/25/les-micros-du-canard-enterres_681570