Le Curé de Tours

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Illustratie van Honoré de Balzac's Le Curé de Tours (1832): Madame de Listomère en abbé Troubert.

Le Curé de Tours (Nederlands: de Pastoor van Tours) is een verhaal van Honoré de Balzac. Oorspronkelijk heette het Les Célibataires. Het werd in het jaar 1826 geschreven, maar pas in 1832 gepubliceerd als de derde verhaal van de tweede editie van Scènes de la vie de provence. Het maakte deel uit van Balzac's meesterwerk La Comédie humaine.

Verhaal[bewerken]

Het verhaal gaat over twee verschillende priesters. De eerste is abbé François Birotteau is de 54-jarige priester van Tours. Hij is vroom, bescheiden, nobel en vriendelijk. Hoewel conservatief, is hij wel goed voor zijn parochianen. De tweede, abbé Hyacinthe Troubert, is een minder fraai persoon. Hij is 44 jaar, wereldser dan Birotteau, ambitieus en heimelijk stikjaloers op zijn oudere confrater. Dan speelt ook nog de 60-jarige huishoudster Sophie Gamard een grote rol in het verhaal. Gamard mag om onverklaarbare redenen abbé Birotteau niet en zodra ze de jaloezie van abbé Troubert ontdekt, stookt ze hem op om van Birotteau een gebroken man te maken. Troubert heeft het vooral voorzien op de bibliotheek, het interieur en de parochie van Birotteau. Birotteau bezit een hoop fraaie boeken en meubels die hij van vrienden geërfd en gekregen heeft. Gamard laat Birotteau een document ondertekenen en met het ondertekenen van dat document verkoopt Birotteau onbewust zijn bibliotheek en interieur aan Troubert ver beneden de huidige waarde. Als Birotteau later wat geld krijgt van Troubert, begrijpt hij eerst niet waarom hij dat krijgt. Troubert zegt hem dat het een geschenk is en Birotteau neemt het aan. Maar de volgende dag wordt hij zijn huis uitgezet en is Troubert de nieuwe bezitter. Birotteau is hier kwaad over en begint een ellenlange procedure tegen Troubert. Sophie Gamard begint vervolgens vuile roddels over Birotteau in zijn parochie te verspreiden. De populariteit van Birotteau werd zo klein, dat de bisschop besluit Birotteau uit zijn ambt als pastoor te zetten en Troubert als zijn opvolger te benoemen. Birotteau wordt zodoende inderdaad een gebroken man, terwijl Troubert rijk wordt en zelfs bisschop van Tours door chantage, zwendel en simonie.