Learjet 35

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Learjet 35
Jet City Bombardier Learjet 35A DRW Butler.jpg
Fabrikant Learjet
Type(s) 35, 36, 35A, 36A
Lengte 14,83 m
Spanwijdte 12,04 m
Hoogte (vanaf de grond) 3,73 m
Stoelen voor passagiers 35: 8
36: 6
Leeggewicht 4,59 t (A)
Vleugeloppervlak 23,5 m²
Max. startgewicht 8,3 t (A)
Motoren 2 × Garrett TFE731-2-2B turbofan
Max. stuwkracht per motor 15,6 kN
Kruissnelheid 872 km/u (A)
Kruishoogte 12.500 m (A)
Max. reikwijdte 35A: 4070 km
36A: 4673 km
Eerste vlucht 22 augustus 1973
Aantal gebouwd 35: 674
36: 64
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Learjet 35 en Learjet 36 zijn privéjets van de Amerikaanse fabrikant Learjet uit de jaren 1970. Het toestel doet naast de privéburgerluchtvaart ook dienst in verscheidene luchtmachten.

Geschiedenis[bewerken]

Learjet 35A (2007)

De Learjet 28 faalde commercieel omdat diens turbojets van General Electric verouderd waren. Toen Garrett — thans Honeywell — eind jaren 1960 een nieuwe turbofan introduceerde, monteerde Learjet er bij wijze van test één links op een Learjet 25 in 1971. Verdere ontwikkeling leidde tot een prototype voor de nieuwe 35 dat in augustus 1973 voor het eerst het luchtruim opzocht.

Naast nieuwe motoren was de Learjet 35 ook langer, het had een vijfde zijruit en een groter vliegbereik. Het toestel bood plaats aan acht passagiers. De Learjet 36 was identiek maar offerde twee zitplaatsen op voor extra brandstof en dus een groter bereik. Beiden werden in juli 1974 gecertifieerd door de FAA.

In 1976 verschenen de verbeterde 35A en 36A met een groter startgewicht. In de jaren 1980 combineerde met de romp met de vleugels van de Learjet 55, wat de Learjet 31 opleverde. De toestellen werden gebouwd tot 1994.

Externe links[bewerken]