Leaving Las Vegas
| Leaving Las Vegas | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Regie | Mike Figgis | |||
| Productie | Annie Stewart Lila Cazès |
|||
| Scenario | John O'Brien Mike Figgis |
|||
| Hoofdrollen | Nicolas Cage Elisabeth Shue |
|||
| Muziek | Mike Figgis | |||
| Cinematografie | Declan Quinn | |||
| Distributie | Initial Productions | |||
| Genre | Drama / Romantiek | |||
| Lengte | 111 minuten | |||
| Taal | Engels | |||
| Land | Verenigde Staten Engeland Frankrijk |
|||
| IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
|
||||
Leaving Las Vegas is een romantische dramafilm uit 1995 onder regie van Mike Figgis. Deze werd genomineerd voor de Academy Awards voor het beste script, de beste regisseur, beste hoofdrolspeelster (Elisabeth Shue) en beste hoofdrolspeler (Nicolas Cage), waarvan laatstgenoemde zijn nominatie daadwerkelijk verzilverde. De film won daarnaast meer dan 25 andere filmprijzen, waaronder een Golden Globe en vier Independent Spirit Awards
[bewerken] Verhaal
De film begint met Ben die zich volledig bewust is van het feit dat hij alcoholist is en daar totaal geen weerstand tegen biedt, integendeel, hij drinkt lustig door. Zijn alcoholverslaving heeft onder meer zijn echtscheiding in de hand gewerkt en tevens daarbij het verlies van zijn zoon. Maar dat Ben geen slecht mens is komt tot uiting wanneer hij ontslagen wordt: zijn baas heeft veel moeite om hem te laten gaan.
Ben kan zich geen enkel toekomstperspectief meer voorstellen. Radeloos beslist hij om op een uiterst zonderlinge manier zelfmoord te plegen: hij trekt naar Las Vegas, de decadente stad bij uitstek, met de bedoeling zichzelf letterlijk dood te drinken, zoveel te drinken dat zijn lichaam het begeeft.
In Las Vegas aangekomen, benadert Ben de eerste de beste prostituee. Het is duidelijk dat hij niet op zoek is naar een goedkope vorm van seksuele bevrediging maar naar gezelschap, naar een gevoel van medemenselijkheid, naar liefde. Die prostituee, Sera genaamd, blijkt min of meer hetzelfde te wensen: moe van nietsbetekenende seks tegen betaling en de onderwerping aan haar pooier zoekt ook zij naar een vorm van oprechte, tedere liefde. De twee lijken mekaar gevonden te hebben en een hechte liefdesband ontstaat tussen beide.
De (platonische) relatie is moeilijk houdbaar. De problemen die een alcoholist veroorzaakt met de problemen die het beroep van prostituee meebrengen zijn sowieso moeilijk maar het grootste obstakel in de relatie is de liefde zelf! Sera houdt zoveel van Ben dat ze hem niet wil verliezen en hem aldus probeert te veranderen, hem probeert te weerhouden van alcohol te drinken. Ook Ben op zijn beurt probeert Sera te weerhouden van seksueel contact met vreemde mannen. Het egoïstische karakter van het concept 'liefde' wordt hierin duidelijk. Gevolg: hun relatie loopt op de klippen.
Eens gescheiden komen ze beiden tot het besef dat de tijd die ze samen doorbrachten een leuke tijd was. Ze beseffen dat ze twee verloren zielen zijn, twee outcasts die mekaar nodig hebben, meer nog, dat hun liefde oprecht was en dat aan liefde op zich geen eisen gesteld kunnen worden.
Het is Sera die de eerste stap zet om de relatie te hervatten en niettegenstaande dat Ben toestemt, blijkt het te laat te zijn. Ze treft hem op sterven na dood aan in een goedkoop hotelletje. Ze bedrijven uiteindelijk voor het eerst de liefde en vlak na Bens orgasme mompelt hij het woord "wauw" en sterft. De antiheld sterft in zekere zin een heroïsche dood en Sera moet toegeven aan het tragische maar onvermijdelijke lot.
[bewerken] Cast
| Acteur | Personage | Opmerkingen |
|---|---|---|
| Nicolas Cage | Ben Sanderson | |
| Elisabeth Shue | Sera | |
| Julian Sands | Yuri |
[bewerken] Trivia
- Eén van de (niet bij naam genoemde) barmannen in de film is Danny Huston, die daarmee zijn officiële film- en acteerdebuut maakte.
