Lebmaag

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
m. slokdarm, v. pens, n. netmaag, b. boekmaag, l. lebmaag, i. twaalfvingerige darm

De lebmaag is de laatste van de vier magen van herkauwers (naast pens, netmaag en boekmaag). De lebmaag is vergelijkbaar met de maag die we vinden bij zoogdieren met een enkelvoudige maag, zoals varkens, honden en katten en bij de mens. De lebmaag produceert zoutzuur en pepsine (een verteringsenzym). Hierdoor daalt de pH in de lebmaag, waardoor de meeste bacteriën afsterven. Door de lage pH en pepsine wordt in de lebmaag een begin gemaakt met de eiwitvertering. Vanuit de lebmaag gaat de voedselbrij via de pylorus naar de twaalfvingerige darm.

Het zoutzuur en het verteringsenzym pepsine van kalveren wordt gebruikt voor de kaasbereiding. Door toevoeging van zoutzuur/pepsine stremt de melk, waardoor wrongel ontstaat. Tegenwoordig wordt pepsine via gemodificeerde bacteriën geproduceerd, waardoor er zo geen risico meer is voor van-dieren-overdraagbare ziekten.