Lector (liturgie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De lector is een functie in sommige christelijke kerken. Deze persoon is verantwoordelijk voor het voorlezen van bepaalde teksten uit de Bijbel.

Oorsprong[bewerken]

Het ambt was reeds voor 251 bekend en de taak van een lector in die tijd werd door Roland Mousnier beschreven als volgt: "De lector is belast met het bewaren van de heilige teksten, voor te lezen voor diegenen die preekten, het zingen van de lessen, het zegenen van het brood en de vruchten. Hij deed dienst als secreataris van priesters en bisschoppen."

Het was een erg prestigieuze functie in de 2de eeuw, voornamelijk door het feit dat deze personen konden lezen en schrijven. Aan het begin van de 3de eeuw werd de functie opgenomen in de kerkelijke hierarchie, die toen vorm begon te krijgen.

Lectorschap[bewerken]

Rooms-Katholieke Kerk[bewerken]

De lector heeft tegenwoordig de verantwoordelijkheid over de lezingen, met uitzondering van het evangelie, hetwelke is voorbehouden om voorgelezen te worden door een priester of diaken, en eventueel de psalm en het alleluia.

We kunnen het onderscheid maken tussen drie soorten lectoren in de rooms-katholieke kerk. De gewijdde, de aangestelde en de buitengewone.

Het lectoraat is één van de lagere wijdingen, die aan seminaristen wordt toegediend als een tussenstadium op weg naar het priesterschap.

Tegenwoordig is het lectoraat ook een aanstelling. In de praktijk wordt in de meeste kerken de lezing gedaan door een leek zonder wijding.

Zie ook[bewerken]