Leeds United A.F.C.
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Naam: | Leeds United Football Club | ||||||||||||||||||||||||||||
| Bijnaam: | The Whites, United, The Peacocks |
||||||||||||||||||||||||||||
| Opgericht: | 1919 | ||||||||||||||||||||||||||||
| Stadion: | Elland Road, Leeds | ||||||||||||||||||||||||||||
| Capaciteit: | 40.242 | ||||||||||||||||||||||||||||
| Voorzitter: |  Ken Bates |
||||||||||||||||||||||||||||
| Trainer: |  Gary McAllister |
||||||||||||||||||||||||||||
| Competitie: | League One | ||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
| geldig voor 2007/2008 | |||||||||||||||||||||||||||||
 Portaal Voetbal |
|||||||||||||||||||||||||||||
Leeds United F.C. is een Engelse voetbalclub, uitkomend in de Football League One (3de divisie). De club werd opgericht in 1919, nadat Leeds City FC ten onder ging. De club speelt zijn thuiswedstrijden in het Elland Road stadion.
Inhoud |
[bewerk] Geschiedenis
[bewerk] Beginjaren
Leeds City FC werd opgericht in 1904 door supporters van Hunslet FC, een nog oudere club. Al in oktober 1904 begon de club op Elland Road te spelen. Dit was het voormalige onderkomen van een opgedoekt rugbyteam.
Toen de Football League in 1905 de tweede divisie uitbreidde naar 20 clubs werd Leeds City FC toegelaten, samen met onder meer Chelsea. Leeds was op dat moment de grootste stad in Engeland zonder professioneel voetbalteam.
In april 1912 werd Herbert Chapman aangesteld als trainer en hij bleef aan tot 1919. Toen diende een teleurgestelde oudspeler, Charlie Copeland, een klacht in bij de Football League over het betalen van te hoge salarissen aan spelers. Ondanks het feit dat er geen bewijs werd gevonden, werd de club gestraft en daardoor ontbonden. Port Vale nam de plaats in van Leeds City. Op een veiling werden alle activa van de club geveild. Sterspeler Billy McCleod werd verkocht aan Notts County en Herbert Chapman vertrok naar Arsenal, waar hij een legende werd.
Vlak nadat Leeds City werd ontbonden, werd Leeds United opgericht. De nieuwe bespeler van Elland Road, Yorkshire Amateurs AFC, bood het stadion aan Leeds United aan, dat nu oudspeler Dick Ray als trainer had. In mei 1920 werd de club weer toegelaten in de Football League, tegelijk met Cardiff City.
[bewerk] Don Revie
De 40 jaar daarna promoveerde de club wel eens naar de hoogste divisie, maar degradeerde even vaak weer. In maart 1961 werd voormalig Engels international Don Revie aangesteld als trainer. Door winst in de laatste wedstrijd van het seizoen 1961/62 werd degradatie naar de derde divisie ontlopen, maar daarna begon het beter te gaan. Revie stelde een nieuw team samen rond de Schotse spits Bobby Collins. Samen met onder meer Billy Bremner promoveerde de club in 1964 weer naar de hoogste divisie.
Ondanks het feit dat de club twee keer het landskampioenschap binnenhaalde en ook een keer de FA Cup had de club de reputatie om te onderpresteren. Het team, dat op het hoogtepunt in 1970 bestond uit 17 internationals (terwijl er toen amper spelers van buiten de Britse Eilanden in het Engelse voetbal speelden), kwam namelijk vaak dichtbij succes, om vervolgens het dan net niet te halen. Echter, het laatste seizoen, 1973/74, van Revie op Elland Road eindigde in een tweede landstitel van de club.
Na het vertrek Revie volgden nieuwe trainers elkaar snel op. Onder andere Brian Clough, Jock Stein en voormalig clubspeler Allan Clarke hadden de club onder hun hoede in de periode tot aan het seizoen, 1981/82, dat Leeds United weer degradeerde naar de tweede divisie.
Na deze degradatie werd Eddie Gray aangesteld als nieuwe trainer. Gray legde de nadruk op de jeugd, ook al omdat Leeds United er financieel niet heel goed voor stond. In 1985 was het Gray nog niet gelukt om weer te promoveren en hij werd opgevolgd door Billy Bremner. Die ging door op dezelfde weg als Gray was ingeslagen, maar wist ook geen promotie af te dwingen en hij werd op zijn beurt in oktober 1988 opgevolgd door Howard Wilkinson.
[bewerk] Howard Wilkinson
Wilkinson kreeg meer geld om te spenderen om promotie af te dwingen. Hij stelde een team samen dat jeugd en ervaring combineerde. Het team was gebouwd rond Gordon Strachan, die was overgekomen van Manchester United. In het seizoen 1989/90 promoveerde het team weer naar de hoogste divisie.
Spelers als Vinnie Jones, die waren gehaald om om te kunnen gaan met het fysieke spel van de tweede divisie, werden vervangen door onder meer John Lukic en Gary McAllister. In het eerste seizoen terug in de hoogste divisie eindigde Leeds United als vierde. Het bestuur stelde Wilkinson daarom nog meer geld ter beschikking en onder meer Éric Cantona en Tony Dorigo kwamen de club versterken. In 1992 won de club dan ook weer het landskampioenschap en het zag er naar uit dat de club weer een belangrijke factor in het Engelse voetbal zou worden.
Echter het seizoen na het kampioenschap was een teleurstellend seizoen. De club wilde een poging doen om de Europacup I te winnen, maar verloor beide wedstrijden tegen Glasgow Rangers. Éric Cantona besloot daarop te vertrekken naar aartsrivaal Manchester United. Voor Cantona bleek dat een goede overstap, hij leek het missende stukje in de puzzel daar. Voor Leeds ging het daarna bergafwaarts. Spelers als Gary Speed en David Batty vertrokken ook en ondanks het aantrekken van onder meer Lee Bowyer en Nigel Martyn ging het niet beter. Wilkinson werd uiteindelijk dan ook ontslagen, begin van het 1996/97 seizoen. George Graham volgde Wilkinson op. Onder meer Jimmy Floyd Hasselbaink en Harry Kewell maakten naam in de tijd onder Graham, maar die vertrok naar Tottenham Hotspur.
[bewerk] Financiële problemen
David O'Leary, de assistent van Graham, volgde hem op. Het leek weer beter te gaan met Leeds. Talentvolle spelers als Jonathan Woodgate braken door. In het seizoen 1999/2000 wist de club als derde te eindigen en dwong daarmee voor het eerst kwalificatie voor de Champions League af. Het ging de club ook goed af in die Champions League. Het haalde de halve finale, waarin het verloor van het Spaanse Valencia.
Om het echte succes dan toch te behalen, werd er veel geld uitgegeven en voorzitter Peter Ridsdale had hiertoe grote leningen afgesloten. Echter het echte succes bleef uit en Leeds bleef zowel in seizoen 2000/01 als het seizoen erop steken op de vijfde plaats in de competitie en behaalde daarmee niet de beoogde geldbron die de Champions League is.
O'Leary werd in de zomer van 2002 opgevolgd door Terry Venables, maar ook onder hem, en onder zijn opvolgers Peter Reid en Eddie Gray, lukte het niet om het tij te laten keren. In mei 2004 degradeerde de club wederom naar de tweede divisie, inmiddels bekend als de Football League Championship.
Om financiële problemen te ontlopen werden in de tussentijd sterspelers als Rio Ferdinand, Robbie Keane, Harry Kewell, Lee Bowyer en Jonathan Woodgate verkocht voor veel geld en kwamen er alleen jeugdspelers, waaronder James Milner en Aaron Lennon, en goedkope spelers voor terug.
Later werden er nog meer sterspelers verkocht onder meer Paul Robinson, Alan Smith, Mark Viduka en James Milner.
Op 21 januari 2005 werd bekend gemaakt dat Ken Bates, oud-voorzitter van onder meer Chelsea, de nieuwe voorzitter werd, door het 50% aandeel van Gerald Krasner over te nemen. Door deze overname zijn de ergste financiële zorgen voor Leeds voorbij en kan de club mogelijk weer gaan werken aan een mooie toekomst.
Anno seizoen 2006/2007 werd Kevin Blackwell ontslagen door tegenvallende prestaties, hij wordt opgevolgd door Dennis Wise en diens assistent Gustavo Poyet
Het nieuwe duo kon het tij echter niet keren, en op 28 april 2007 werd zelfs degradatie naar de League One, de 3e divisie van het Engelse voetbal, onontkoombaar.
In februari 2008 werd bekend dat Dennis Wise vertrokken is, hij is de nieuwe directeur van Newcastle United. Inmiddels is hij opgevolgd door Gary McAllister.
Seizoen 2007/08
Op 20 juli 2007 wordt bekend dat de spelers al zes weken geen salaris meer hebben ontvangen, en dat de schuldenlast van de club rond de 100 miljoen euro bedraagt.[1] De club komt uit in Football League One en krijgt door de financiële problemen vijftien punten aftrek. Dit maakt de club meteen goed door de eerste 13 wedstrijden ongeslagen te blijven (11 overwinningen, 2 gelijke spelen). Na een wat mindere periode halverwege het seizoen lijkt promotie ver weg. Leeds sluit het seizoen onder McAllister echter sterk af, waardoor in de 45ste wedstrijd tegen Yeovil Town FC door een 0-1 overwinning een plaats in de play-offs veilig wordt gesteld. De play-offs beginnen slecht voor Leeds, met een thuisnederlaag tegen de nummer 4 uit de competitie, Carlisle United. Leeds verliest op Elland Road met 1-2. De uit-wedstrijd maakt Leeds de achterstand ongedaan door een goal in de laatste minuut. Het wordt 0-2 en Leeds speelt de finale op Wembley, tegen Doncaster Rovers. De finale verloopt dramatisch. De finale van de League-one play-offs heeft nog nooit zoveel toeschouwers getrokken als deze keer, en het zijn overwegend Leeds-supporters. Het mag niet baten, Leeds verliest met 1-0. Doncaster promoveert, en Leeds United speelt ook in het seizoen 2008-2009 in de League One. De eerste (uit)wedstrijd van het seizoen 2008/2009 tegen Scuntorphe United word met 1-2 gewonnen waarmee Leeds meteen zn stempel als de titelfavoriet drukt.
[bewerk] Erelijst
- 1968/69, 1973/74, 1991/92
- 1972
- 1968
- 1968, 1971
Jaarbeursstedenbeker Beker Beslissingswedstrijd
- Finalist 1971
[bewerk] Leeds in Europa
- Groep 1 = eerste groepsfase
- Groep 2 = tweede groepsfase
- 1R = eerste ronde
- 2R = tweede ronde
- 1/8 = 1/8ste finale
- 1/4 = kwartfinale
- 1/2 = halve finale
- F = finale
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Score |
|---|---|---|---|---|---|
| 1965/66 | Jaarbeursstedenbeker | 1R |  |
AC Torino | 2-1, 0-0 |
| 2R |  |
SC Leipzig | 2-1, 0-0 | ||
| 1/8 |  |
Valencia CF | 1-1, 1-0 | ||
| 1/4 |  |
Újpest Dósza | 4-1, 1-1 | ||
| 1/2 | |
Real Zaragoza | 0-1, 2-1, 1-3 | ||
| 1966/67 | Jaarbeursstedenbeker | 2R |  |
DWS Amsterdam | 3-1, 5-1 |
| 1/8 | |
Valencia CF | 1-1, 2-0 | ||
| 1/4 | |
Bologna FC | 0-1, 1-0 (k) | ||
| 1/2 | |
Kilmarnock FC | 4-2, 0-0 | ||
| F |  |
Dinamo Zagreb | 0-2, 0-0 | ||
| 1967/68 | Jaarbeursstedenbeker | 1R |  |
Spora Luxemburg | 9-0, 7-0 |
| 2R | |
Partizan Belgrado | 2-1, 1-1 | ||
| 1/8 | |
Hibernian FC | 1-0, 1-1 | ||
| 1/4 | |
Rangers FC | 0-0, 2-0 | ||
| 1/2 | |
Dundee FC | 1-1, 1-0 | ||
| F | |
Ferencvaros | 1-0, 0-0 | ||
| 1968/69 | Jaarbeursstedenbeker | 1R | .svg){kind=small} |
Standard Luik | 0-0, 3-2 |
| 2R | |
SSC Napoli | 2-0, 0-2 (k) | ||
| 1/8 |  |
Hannover 96 | 5-1, 2-1 | ||
| 1/4 | |
Újpest Dósza | 0-1, 0-2 | ||
| 1969/70 | Europacup I | 1R |  |
SFK Lyn Oslo | 10-0, 6-0 |
| 1/8 | |
Ferencvaros | 3-0, 3-0 | ||
| 1/4 | |
Standard Luik | 1-0, 1-0 | ||
| 1/2 | |
Celtic FC | 0-1, 1-2 | ||
| 1970/71 | Jaarbeursstedenbeker | 1R | |
Sarpsborg FK | 1-0, 5-0 |
| 2R | |
Dynamo Dresden | 1-0, 1-2 | ||
| 1/8 | .svg){kind=small} |
Sparta Praag | 6-0, 3-2 | ||
| 1/4 |  |
Vitória Setúbal | 2-1, 1-1 | ||
| 1/2 | .svg){kind=small} |
Liverpool FC | 1-0, 0-0 | ||
| F | |
Juventus | 2-2, 1-1 (Leeds wint) | ||
| 1971/72 | UEFA Cup | 1R | |
Lierse SK | 2-0, 0-4 |
| 1972/73 | Europacup II | 1R |  |
MKE Ankaragücü | 1-1, 1-0 |
| 1/8 | |
Carl Zeiss Jena | 0-0, 1-1 | ||
| 1/4 | .png){kind=small} |
Rapid Boekarest | 5-0, 3-1 | ||
| 1/2 | |
Hajduk Split | 1-0, 0-0 | ||
| F | |
AC Milan | 0-1 | ||
| 1973/74 | UEFA Cup | 1R | |
Strømsgodset IF | 1-1, 6-1 |
| 2R | |
Hibernian FC | 0-0, 0-0 (5-4 n.p.) | ||
| 1/8 | |
Vitória Setúbal | 1-0, 1-3 | ||
| 1974/75 | Europacup I | 1R |  |
FC Zürich | 4-1, 1-2 |
| 1/8 | |
Újpest Dósza | 2-1, 3-0 | ||
| 1/4 | |
RSC Anderlecht | 3-0, 1-0 | ||
| 1/2 | |
FC Barcelona | 2-1, 1-1 | ||
| F | |
Bayern München | 0-2 | ||
| 1979/80 | UEFA Cup | 1R | .svg){kind=small} |
Valletta FC | 4-0, 3-0 |
| 2R | |
Universitatea Craiova | 0-2, 0-2 | ||
| 1/8 | .svg){kind=small} |
Widzew Łódź | 5-0, 0-1 | ||
| 1/4 |  |
AS Saint-Étienne | 4-1, 3-1 | ||
| 1/2 | |
1. FC Köln | 1-0, 1-0 | ||
| 1992/93 | Champions League | 1R | |
VfB Stuttgart | 0-3, 3-0, 2-1 |
| 2R | |
Rangers FC | 1-2, 1-2 | ||
| 1995/96 | UEFA Cup | 1R | |
AS Monaco | 3-0, 0-1 |
| 2R | |
PSV Eindhoven | 3-5, 0-3 | ||
| 1998/99 | UEFA Cup | 1R | |
Marítimo Funchal | 1-0, 0-1 (4-1 n.p.) |
| 2R | |
AS Roma | 0-1, 0-0 | ||
| 1999/00 | UEFA Cup | 1R | |
Partizan Belgrado | 3-1, 1-0 |
| 2R | .svg){kind=small} |
Lokomotiv Moskou | 4-1, 3-0 | ||
| 3R | |
Spartak Moskou | 1-2, 1-0 | ||
| 1/8 | |
AS Roma | 0-0, 1-0 | ||
| 1/4 | |
Slavia Praag | 3-0, 1-2 | ||
| 1/2 | |
Galatasaray | 0-2, 2-2 | ||
| 2000/01 | Champions League | 3Q | |
TSV 1860 München | 2-1, 1-0 |
| Groep 1 |  |
FC Barcelona | 0-4, 1-1 | ||
| Groep 1 | |
AC Milan | 1-0, 1-1 | ||
| Groep 1 | |
Besiktas JK | 6-0, 0-0 | ||
| Groep 2 | |
Real Madrid | 0-2, 2-3 | ||
| Groep 2 | |
Lazio Roma | 1-0, 3-3 | ||
| Groep 2 | |
RSC Anderlecht | 2-1, 4-1 | ||
| 1/4 | |
Deportivo La Coruña | 3-0, 0-2 | ||
| 1/2 | |
Valencia CF | 0-0, 0-3 | ||
| 2001/02 | UEFA Cup | 1R | |
Marítimo Funchal | 0-1, 3-0 |
| 2R | |
Troyes AC | 4-2, 2-3 | ||
| 3R | |
Grasshoppers Zürich | 2-1, 2-2 | ||
| 1/8 | |
PSV Eindhoven | 0-0, 0-1 | ||
| 2002/03 | UEFA Cup | 1R |  |
Metalloerg Zaporizja | 1-0, 1-1 |
| 2R | .svg){kind=small} |
Hapoel Tel Aviv FC | 1-0, 4-1 | ||
| 3R | |
Málaga CF | 0-0, 1-2 |
 Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien Engeland |
[bewerk] Bekende (oud-)spelers
[bewerk] Nederlanders
[bewerk] Overige
[bewerk] Externe link
| Engels voetbal |
|---|
|
Betaald voetbal | Football Conference | Regionaal voetbal | FA | Nationaal voetbalelftal |
| Engels betaald voetbal |
|---|
|
Premier League | The Championship | League One | League Two | FA Cup | League Cup | Football League Trophy | Community Shield |
| Football League One seizoen 2008/09 |
|---|
|
Brighton & Hove Albion - Bristol Rovers - Carlisle - Cheltenham - Colchester - Crewe Alexandra - Hartlepool - Hereford - Huddersfield - Leeds United - Leicester City - Leyton Orient - Millwall - Milton Keynes Dons - Northampton - Oldham - Peterborough - Scunthorpe - Southend - Stockport - Swindon Town - Tranmere Rovers - Walsall - Yeovil |
