Legrandiet
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Legrandiet | ||||
| Mineraal | ||||
| Chemische formule | Zn2(AsO4)(OH)·(H2O) | |||
| Kleur | Geel tot oranje geel | |||
| Streepkleur | Wit | |||
| Hardheid | 4 tot 5 | |||
| Gemiddelde dichtheid | 4 kg/dm3 | |||
| Glans | Glasglans | |||
| Opaciteit | Doorschijnend | |||
| Breuk | [100] Imperfect | |||
| Kristaloptiek | ||||
| Kristalstelsel | Monoklien | |||
| Brekingsindices | 1,675 - 1,74 | |||
| Dubbele breking | 0,0380 - 0,0600 | |||
| Lijst van mineralen | ||||
|
||||
Het mineraal legrandiet is een gehydrateerd zink-arsenaat met de chemische formule Zn2(AsO4)(OH)·(H2O).
Inhoud |
Eigenschappen [bewerken]
Het doorschijnend gele of geeloranje legrandiet heeft een glasglans, een witte streepkleur en de splijting is imperfect volgens het kristalvlak [100]. Legrandiet heeft een gemiddelde dichtheid van 4 en de hardheid is 4 tot 5. Het kristalstelsel is monoklien en het mineraal is niet radioactief.
Naam [bewerken]
Het mineraal legrandiet is genoemd naar Legrand, een Belgische mijningenieur.
Voorkomen [bewerken]
Legrandiet is een secundair mineraal dat voorkomt in zink-ertsen. De typelocatie is de Ojuela mijn vlakbij Mapimi, Durango, Mexico.