Lehmbruck-Museum
Het Lehmbruck-Museum (officiële naam: Stiftung-Wilhelm-Lehmbruck-Museum – Zentrum Internationaler Skulptur) gaat terug tot het Duisburger Kunstmuseum, dat in 1929 werd gesticht in de stad Duisburg. Het tegenwoordige museum werd genoemd naar de beeldhouwer Wilhelm Lehmbruck (1881 - 1919), die in Duisburg werd geboren.
De nieuwbouw van het museum in 1964 aan de rand van het Kantpark in Duisburg werd ontworpen door de zoon van de kunstenaar, Manfred Lehmbruck (1913–1992), een gerenommeerd architect. Een verdere uitbreiding zou in 1987 ten behoeve van de privéverzameling van de schrijver Lothar-Günther Buchheim plaatsvinden. De aanbouw ging evenwel niet door daar de auteur zijn aanbod introk.
Het voormalige Gemeentemuseum is tegenwoordig (sinds 2000) een particulier museum. Het museum behoort tot het Duits/Nederlandse samenwerkingsverband Crossart.
De collectie [bewerken]
De collectie van het museum bestaat voornamelijk uit werken van de beeldhouwer Wilhelm Lehmbruck (tot de belangrijkste werken, die tot de roem van de kunstenaar hebben bijgedragen behoren Stehende weibliche Figur, Sitzender Jüngling, Emporsteigender Jüngling, Große Sinnende, Gestürzter). Voorts de sculpturen van andere Duitse) en internationale kunstenaars van de twintigste eeuw.
In de beeldenverzameling van het museum zijn vele belangrijke kunstenaars, die vrijwel alle kunststromingen van de twintigste en de eenentwintigste eeuw vertegenwoordigen, aanwezig:
- Alexander Archipenko
- Ernst Barlach
- Rudolf Belling
- Joseph Beuys
- Hermann Blumenthal
- Reg Butler: Torso Summer (1955)
- Abraham David Christian
- Emil Cimiotti
- Salvador Dalí
- Raymond Duchamp-Villon
- Max Ernst
- Naum Gabo
- Karl Hartung
- Käthe Kollwitz
- Henri Laurens : Der Clown (1916)
- Jacques Lipchitz : Sitzender Mann mit Gitarre (1918)
- Laszlo Péri : Raumkonstuktionen (1924)
- Antoine Pevsner
- Pablo Picasso
- Erich Reusch: Pigmentkubus (1970)
- Germaine Richier: La Toupie (1953)
- Alexander Rodtschenko
- Toni Stadler
- Hans Uhlmann
Daarnaast beschikt het museum over een collectie Duitse schilderkunst van de late negentiende en de twintigste eeuw, zoals schilderijen van de kunstenaars van Die Brücke als Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein en Otto Mueller, alsmede schilderijen van Expressionisten als August Macke, Alexej von Jawlensky, Oskar Kokoschka, Emil Nolde, Heinrich Campendonk, Christian Rohlfs und Johannes Molzahn. Schilderijen van de Bauhaus-school (Max Beckmann, Ernst Wilhelm Nay), Fotografie en Grafiek completeren de verzameling.
Het beeldenpark [bewerken]
 Zie Beeldenpark van het Lehmbruck-Museum voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Het beroemdste beeld van Lehmbruck werd Die Kniende uit 1911 (Foto rechts). Het beeld werd in de twintiger jaren in de Duisburger Tonhallentuin opgesteld en veroorzaakte onder de Duisburger bevolking een georkestreerd gevoel van schaamte. Een lokale krant riep destijds op het onzedelijke „Schandmal“ met geweld te verwijderen. In de nacht van 27 op 28 juli 1927 werd het beeld door 4 jonge kooplieden zwaar beschadigd. Het Nazi-regime brandmerkte het beeld als Entartete Kunst.
Externe link [bewerken]
 |
Zie de categorie Lehmbruck-Museum van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
