Lendenwervel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lendenwervel
Vertebra lumbaris
Bot
Gray93.png
Gray94.png
Gray's Anatomy 23,104
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De lendenwervels,[1][2] vertebrae lumbares[3] of vertevrae lumborum[1] (doorgaans 5, maar bij ca. een op de duizend mensen 6) maken deel uit van de (lumbale) wervelkolom. Dit deel bevindt zich tussen het thoracale deel en het staartbeen. De lendenwervels worden door tussenwervelschijven verbonden.

Kenmerkend voor lendenwervels is dat zij, in vergelijking met de andere wervels, het grootste wervellichaam (lat.: corpus vertebrae) hebben. Tevens is het doornuitsteeksel (lat.: processus spinosus) erg groot in vergelijking met de andere wervels, en wijst het recht naar achteren. De gewrichtsuitsteeksels (lat.: processus articularis) hebben een oriëntatie in het zijwaartse vlak, waardoor er in dit deel van de wervelkolom voornamelijk voor/achterwaartse bewegingen plaats kunnen vinden.

Een rughernia of hernia nuclei pulposi ontstaat meestal op het lumbale niveau van de wervelkolom, omdat dit deel de grootste krachten te verwerken krijgt bij bijvoorbeeld tilwerkzaamheden.

Lumbale facetartrose (artrose in de gewrichtjes van de lendenwervels) is vaak aanleiding tot (chronische) lage rugpijn.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. a b Reys, J.H.O. & Reys, A.M. (1978). Beginselen der anatomie van het bewegingsapparaat. (8ste druk). Zutphen: B.V. W.J. Thieme & Cie.
  2. Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
  3. Triepel, H. (1910). Nomina Anatomica. Mit Unterstützung von Fachphilologen. Wiesbaden: Verlag J.F. Bergmann.