Lenoir cyclus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Lenoir cyclus is een geïdealiseerde thermodynamische cyclus veel gebruikt als thermodynamisch model om een pulse jet engine te modelleren. Deze is gebaseerd op op de werking van een verbrandingsmotor gepatenteerd door Etienne Lenoir in 1860. Deze motor is de eerste commercieel geproduceerde motor met inwendige verbranding. De afwezigheid van compressie leidt tot lagere thermische rendementen dan de welbekende Otto en Diesel cyclussen.

In deze cyclus, ondergaat een ideaal gas:

1-2: Constant volume (isochoor) warmte toevoer

2-3: Isentropische expansie.

3-1: Constante druk (isobaar) warmte afgifte - compressie naar het oorspronkelijk volume van bij het begin van de cyclus.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]