Leo Beenhakker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Leo Beenhakker
Leo Beenhakker 20 02 2008 (1).jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Leo Beenhakker
Bijnaam Don Leo
Geboortedatum 2 augustus 1942
Geboorteplaats Rotterdam, Nederland
Jeugd
Xerxes
Getrainde clubs
1965-1967
1967-1968
1968-1972
1972-1975
1975-1976
1976-1978
1978-1981
1981-1984
1984-1985
1985-1986
1986-1989
1989-1991
1990
1991-1992
1992-1993
1993-1994
1994-1995
1995
1996
1996-1997
1997-2000
2000-2003
2003-2004
2004-2005
2005-2006
2007
2006-2009
2009-2011
2011
2013-
SV Epe
Go Ahead (assistent)
BV Veendam
SC Cambuur
Go Ahead Eagles
Feyenoord jeugd
Ajax
Real Zaragoza
FC Volendam
Nederland
Real Madrid
Ajax
Nederland
Real Madrid
Grasshoppers Zürich
Saoedi-Arabië
Club América
Istanbulspor
Chivas de Guadalajara
SBV Vitesse
Feyenoord
Ajax (technisch directeur)
Club América
De Graafschap (techn. adviseur)
Trinidad en Tobago
Feyenoord (interim)
Polen
Feyenoord (technisch directeur)
Újpest (technisch directeur)
Sparta Rotterdam (technische zaken)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Leo Beenhakker (Rotterdam, 2 augustus 1942) is een Nederlands voetbaltrainer en bondscoach die al in vele landen actief was. Hij speelde in het verleden zelf actief voetbal bij onder meer Zwart Wit'28 en Xerxes.

Loopbaan als trainer[bewerken]

Beenhakker was trainer van onder andere Real Zaragoza, Go Ahead Eagles, BV Veendam, SC Cambuur Leeuwarden, FC Volendam het Nederlands Elftal, Real Madrid, Grasshopper-Club, Ajax, Vitesse, Istanbulspor, Feyenoord en de Mexicaanse clubs Club América en Chivas de Guadalajara.

Hij begon bij amateurclub SV Epe, Hij werd daar echter ontslagen vanwege tegenvallende prestaties. Met Feyenoord werd hij eenmaal landskampioen (1998/99), met Ajax driemaal (1979/80, 1989/90, 2001/02) en met Real Madrid driemaal (1986/87, 1987/88, 1988/89). Met Ajax bereikte Leo Beenhakker in het EuropaCup I-tournooi voor landskampioenen de halve finales in 1979/80 (doelsaldo tournooi +23 (31-8)). Dit met spelers als Krol, Wijnberg, Everse, Boeve, Arnesen, Jensen, Schoenaker, Lerby, Ling, Tahamata en van Geel. In zijn eerste periode bij Ajax begon Beenhakker als jeugdtrainer en assistent-trainer onder Cor Brom (01/07/1978-08/09/1979) om vervolgens precies anderhalf jaar hoofdtrainer te zijn (09/09/1979-08/03/1981). In het 2de trimester van 1980 debuteerden Wim Kieft en Frank Rijkaard als 17-jarigen onder Ajax-trainer Leo Beenhakker, en Galjé, Molenaar, Ophof en Wiggemansen werden gekocht, hoewel laatstgenoemde eigenlijk een bestuursaankoop was. Het lukte nog niet om de zo gewenste Jesper Olsen te strikken, dat gebeurde pas 1 jaar later, half 1981. In 2001/02 was Beenhakker geen trainer, maar technisch directeur. Zijn periode in Spanje (Real Zaragoza maart 1981-half 1984, Real Madrid half 1986-half 1989, seizoen 1991/92) leverde hem de bijnaam "Don Leo" op.

Beenhakker was vanaf mei 2007 interim trainer bij Feyenoord voor de play-off wedstrijden; hij had als doel UEFA Cup- voetbal te halen. Feyenoord werd echter in de eerste ronde al uitgeschakeld door FC Groningen. Toen hij nog bondscoach van het Pools elftal was, ging Beenhakker in februari 2009 weer voor Feyenoord werken. Eerst als technisch adviseur "In de schaduw. Zonder contract, zonder geld en zonder officiële functie" en na zijn ontslag bij de Poolse voetbalbond als technisch directeur. Op 17 januari 2011 maakte Beenhakker bekend om zijn contract niet te verlengen omdat hij er geen heil meer in zag. Hij zou aan het eind van het seizoen de club verlaten. Precies een week later zette de directie van Feyenoord hem per direct op non-actief vanwege een vertrouwensbreuk. Op Donderdag 19 december 2013 werd bekend dan Leo Beenhakker toetreed tot de raad van commissarissen van de voetbalclub Sparta uit Rotterdam. Beenhakker zal de portefeuille technische zaken invullen.

Loopbaan als bondscoach[bewerken]

Bondscoach Nederland (februari 1985 – maart 1986)[bewerken]

Halverwege de kwalificatiereeks voor het wereldkampioenschap in 1986 nam Beenhakker het bondscoachschap van Oranje over van Rinus Michels. Onder zijn leiding werd een beslissingswedstrijd tegen België afgedwongen, maar die ging verloren. Nederland plaatste zich niet voor het kampioenschap en Beenhakker nam afscheid. Beenhakker was al bezig met Real Madrid, maar vond dat de deur naar de KNVB toch nog op een kiertje stond. Rinus Michels: "Als je, zoals hij dat dus zegt, eenmaal een eitje hebt uitgebroed, dan kun je niet meer praten over gaten of kiertjes."

Bondscoach Nederland (mei – juni 1990)[bewerken]

Ruim twee weken voor het wereldkampioenschap in 1990 werd hij opnieuw aangesteld als bondscoach van het Nederlands Elftal. Oranje, destijds regerend Europees kampioen, stelde teleur. Het speelde in de groepsfase drie keer gelijk (tegen Engeland, Ierland en Egypte) en verloor in de achtste finale van de latere wereldkampioen West-Duitsland.

Bondscoach Saoedi-Arabië (1993 – 1994)[bewerken]

Hij zou als coach van het Saoedi-Arabisch voetbalelftal op de eindronde van het WK 1994 in de Verenigde Staten aanwezig zijn. Hij werd echter voor de eindronde ontslagen en ging verder als clubcoach.

Bondscoach Trinidad en Tobago (april 2005 – juli 2006)[bewerken]

Beenhakker nam als bondscoach van Trinidad en Tobago verrassend deel aan het WK voetbal in Duitsland. Hij werd aangesteld tijdens de kwalificatiereeks toen Trinidad en Tobago bijna uitgeschakeld leek, als opvolger van Bertille St. Clair. Na zijn komst begon het team weer wedstrijden te winnen, waaronder een onverwachte zege op Mexico.

Het team plaatste zich mede hierdoor voor een beslissingswedstrijd tegen het Aziatische land Bahrein, dat onder leiding stond van de Kroatische bondscoach Luka Peruzović. Trinidad en Tobago slaagde erin om de kwalificatie voor de eindronde af te dwingen. Op de 1-1 op eigen veld volgde op woensdag 16 november 2005 een 1-0-overwinning op en in Bahrein. Het enige doelpunt kwam in de 49ste minuut op naam van Dennis Lawrence.

Tijdens de eindronde werd Beenhakker op de eilanden bijna heilig verklaard toen het eerste punt werd gehaald na een gelijkspel tegen Zweden. Het team verloor de volgende twee groepswedstrijden echter, allebei met 2-0, van respectievelijk Engeland en Paraguay en werd uitgeschakeld. Na afloop van het toernooi zwaaide hij af. Hij werd opgevolgd door zijn assistent Wim Rijsbergen.

Bondscoach Polen (juli 2006 – september 2009)[bewerken]

Direct na het WK in Duitsland trad hij aan als bondscoach van Polen. Onder zijn leiding haalde Polen voor het eerst de eindronde van het Europees kampioenschap, mede door overwinningen op Portugal en België. Nog voordat kwalificatie een feit was, verlengde Beenhakker zijn contract tot en met de kwalificatiereeks voor het WK 2010 inclusief het eindtoernooi mocht Polen zich daarvoor plaatsen. Op 20 februari 2008 werd hij door de Poolse president Lech Kaczyński onderscheiden met de Orde Polonia Restituta in de rang van officier.

Op het EK werd Polen in de eerste ronde uitgeschakeld. De eerste wedstrijd ging met 2-0 verloren tegen Duitsland. De tweede wedstrijd, tegen gastland Oostenrijk leek te worden gewonnen, maar een gemakkelijk gegeven strafschop in de blessuretijd resulteerde in een 1-1 gelijkspel. Hierdoor was Polen zo goed als uitgeschakeld. In de laatste wedstrijd bleek Kroatië te sterk (0-1) en was de uitschakeling een feit.

Na tegenvallende resultaten in de WK-kwalificatie en onenigheid met de Poolse voetbalbond werd Beenhakker in september 2009 ontslagen als bondscoach.

Prijzen als trainer[bewerken]

  • Nederlands landskampioen: 1980, 1990 (met Ajax), 1999 (met Feyenoord)
  • Mexico,Clausura:Chivas de Guadalajara: 1996/1997
  • Nederlandse Supercup: 1999 (met Feyenoord)
  • Zwitserse beker:1994 (met Grasshopper-Club Zürich )
  • Spaans landskampioen: 1987, 1988, 1989 (met Real Madrid)
  • Spaanse beker: 1989,1993 (met Real Madrid)
  • Spaanse Supercup: 1988 (met Real Madrid)

Andere bijzonderheden[bewerken]

  • In 2000 werd Beenhakker technisch directeur van Ajax. Hij ontsloeg daar eind 2001 Co Adriaanse en stelde Ronald Koeman en Ruud Krol aan als zijn opvolgers. Hij vertrok half 2003 na privéproblemen; hij had "het gehad met Nederland". Ging werken als trainer van América, een club in Mexico. In 2004 keerde hij echter alweer terug in Nederland. Maar niet voor lang. Na een korte periode als technisch adviseur (Graaf Leo) van De Graafschap, werd hij in april 2005 bondscoach van Trinidad en Tobago. Met dat land stelde hij op 16 november 2005 de eindronde van het WK veilig.
  • Leo Beenhakker was bondscoach op twee WK-eindronden en een EK-eindronde, maar heeft nog nooit een wedstrijd weten te winnen.
  • Rinus Michels noemde Leo Beenhakker in hun tijd bij de KNVB altijd "Beenhakkers".
  • Beenhakker wordt door velen gerespecteerd vanwege zijn goede omgangsvormen.
  • Hij rookt graag een sigaartje.
  • Een veel door hem gebezigde kreet is : "Ik word hier zo moe van".
  • Andere door hem gedane uitspraak: "Toevallig heb ik wel wat meer ervaring in dit soort zaken."
  • na FC Porto-Ajax 2-0, september 1985, bondscoach Beenhakker: "Maar Vanenburg in Portugal? Dan ga ik teleurgesteld weer naar huis toe. Want Vanenburg laat zich toch weer 2 keer over de zijlijn drukken."
  • Jaarwisseling 1985/1986, bondscoach Beenhakker: "Dan kom je op het Ajax van nu. Wedstrijden tegen Twente, Sparta, prachtig allemaal, maar het gaat om PSV en Porto, snap je?" (In de periode augustus 1985-december 1985 veegde Ajax de vloer aan met diverse clubs, waaronder subtopper Roda JC (6-0), degradatiekandidaat FC Twente (1-8) en middenmoter Sparta Rotterdam (9-0), maar Ajax won geen enkel duel tegen topclubs: 2-4 nederlaag thuis tegen PSV, 2-0 nederlaag uit tegen FC Porto, 0-0 thuis tegen FC Porto, 1-2 verlies thuis tegen Feyenoord)
  • Beenhakker introduceerde in de jaren tachtig de term "patatgeneratie". Waarmee hij doelde op een generatie van voetballers die niet voldoende vechtlust zouden hebben.
  • Stefan Pettersson noemde Beenhakker "De man van de peptalk. In het begin motiveert het je enorm. Alleen blijft hij het vaak herhalen, dan werkt het niet meer zo."
  • Na de oefenwedstrijd Tsjechië-Italië (0-1) in de lente van 2000 had Beenhakker het volgende commentaar: "Die Italianen, 89 minuten lang hebben ze verdedigd, en in de 90e minuut winnen ze dan met 0-1. Dat vind ik toch zo fantastisch."
  • Het wereldkampioenschap in 1990 was volgens Beenhakker dramatisch verlopen. De reden voor dit resultaat was o.a. de slechte onderlinge sfeer binnen het team. Echter, Beenhakker heeft naar eigen zeggen maar 25 procent van het drama naar buiten gebracht. De overige 75 procent had hij in "verhuisdoos dertien" opgeborgen.
  • Na geruime tijd in Tienhoven gewoond te hebben, is Beenhakker op het moment woonachtig in het Belgische Schilde. In het VRT-programma 'studio één' verklaarde hij op 21 oktober 2007 nooit meer terug naar Nederland te willen om er te werken of zelfs te wonen.
  • In het seizoen 1984-1985 was Leo Beenhakker trainer van FC Volendam, dat op dat moment in de eredivisie voetbalde. Met ingang van de winterstop nam FC Volendam de derde plaats in op de ranglijst (na Ajax en PSV). In de winterstop nam Leo Beenhakker het besluit om naast FC Volendam, ook nog het Nederlands Elftal te gaan trainen. Vanaf dat moment moest hij zich focussen op twee teams. Veel mensen waren al bang dat dit nooit zou gaan werken. Ondanks een derde plaats op de ranglijst tijdens de winterstop, degradeerde het team datzelfde seizoen nog naar de eerste divisie. Ook slaagde hij er net niet in Nederland te plaatsen voor het WK Voetbal in 1986.
  • In maart van het jaar 2010 werd bekend dat Beenhakker benoemd is tot voorzitter van het bestuur Coaches Betaald Voetbal, tijdens de ledenvergadering van het CBV werd hij unaniem gekozen, Leo Beenhakker is opvolger van Foppe de Haan.


* Ontvangen onderscheidingen:

- juli 2006: de Gouden Chaconio Medal van Trinidad & Tobago, de op één na hoogste onderscheiding, ontvangen van president George Maxwell;
- februari 2008: het Kruis van de Renaissance van Polen, ontvangen van president Lech Kaczynski.
  • Leo Beenhakker werd op 14 mei 2010 door Guus Hiddink gehuldigd met een Oeuvreprijs voor zijn hele trainersloopbaan. De toen 67-jarige Beenhakker dankte de prijs aan zijn indrukwekkende carrière en de bijdrage die hij leverde aan de uitstraling van het Nederlands voetbal.

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Evert Mur
Trainer van Veendam
1968-1972
Opvolger:
Cor van der Gijp
Voorganger:
Geert Sannes
Trainer van SC Cambuur
1972-mrt.1975
Opvolger:
Atte Bouma
Voorganger:
Jan Notermans, Henk van Brussel a.i.
Trainer van Go Ahead Eagles
1975-mrt.1976
Opvolger:
Henk van Brussel a.i., Wiel Coerver
Voorganger:
Simon Kistemaker
Trainer van Volendam
1984-1985
Opvolger:
Barry Hughes
Voorganger:
Rinus Michels
Bondscoaches van het Nederlands elftal
jan.1985-1986
Opvolger:
Rinus Michels
Voorganger:
Thijs Libregts / Nol de Ruiter a.i.
Bondscoach van het Nederlands elftal
mrt.1990-1990
Opvolger:
Rinus Michels
Voorganger:
Frans Thijssen & Jan Jongbloed
Trainer van Vitesse
1996-jan. 1997
Opvolger:
Henk ten Cate
Voorganger:
Arie Haan, John Metgod a.i.
Trainer van Feyenoord
okt. 1997-apr. 2000
Opvolger:
Henk van Stee a.i., Bert van Marwijk
Voorganger:
Erwin Koeman
Interim-trainer van Feyenoord
mei 2007
Opvolger:
Bert van Marwijk