Leopold van Beieren (1846-1930)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Leopold van Beieren (1846))
Ga naar: navigatie, zoeken
Leopold Maximiliaan Jozef Maria Arnulf
Leopold van Beieren met zijn vrouw Gisela
Leopold van Beieren met zijn vrouw Gisela
Geboren 9 februari 1846
München
Overleden 28 september 1930
München
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Rijk
Onderdeel Landmacht
Rang Generaal-veldmaarschalk
Eenheid Duitse leger
Slagen/oorlogen Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog, Frans-Duitse Oorlog en Eerste Wereldoorlog
Onderscheidingen Pour le Mérite en IJzeren Kruis

Leopold Maximiliaan Jozef Maria Arnulf (München, 9 februari 1846 – aldaar, 28 september 1930) was een Duits militair. Hij was de tweede zoon van prins-regent Luitpold van Beieren en jongere broer van koning Lodewijk III.

Hij nam in 1861 dienst in het leger van Beieren, werd in 1864 tot Eerste luitenant bevorderd en naar de artillerie overgeplaatst. In 1866 nam hij deel aan de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog en in 1870/71 aan de Frans-Duitse Oorlog. Hij werd in 1875 generaal-majoor en in 1881 luitenant-generaal en bevelhebber van de 1e divisie. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kreeg hij in april 1915 het bevel over het Negende Leger in Polen. In september 1916 werd hij opperbevelhebber aan het oostfront.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Hij was sinds 20 april 1873 gehuwd met aartshertogin Gisela, dochter van keizer Frans Jozef. Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren: