Lepelaar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lepelaar
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Eurasian Spoonbill-2.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Pelecaniformes (Roeipotigen)
Familie: Threskiornithidae (Ibissen en lepelaars)
Geslacht: Platalea
Soort
Platalea leucorodia
Linnaeus, 1758
Afbeeldingen Lepelaar op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Lepelaar op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Broedende lepelaars in het natuurgebied Zwanenwater bij Callantsoog (1960)

De lepelaar (Platalea leucorodia) is een witte vogel uit de familie der ibissen en lepelaars.

Kenmerken[bewerken]

De lepelaar heeft een lengte van ongeveer 80 tot 93 cm.[2] De lepelaar is onmiddellijk herkenbaar aan de aan het uiteinde spatelvormig verbrede snavel.

Bescherming[bewerken]

Na een poos bijna uit Nederland verdwenen te zijn neemt hun aantal door beschermingsmaatregelen nu weer wat toe. Er zijn de laatste jaren ongeveer duizend broedparen per seizoen, vooral op de waddeneilanden (geen vossen), op diverse locaties in de provincie Zeeland, het Zwanenwater en langs de randmeren van het IJsselmeer zoals in het Naardermeer, Lepelaarsplassen, de Waverhoek, de Oostvaardersplassen, de Tienhovense plas en de Poolland' lepelaarspoelen ten noordoosten van Schagen. De lepelaar is overigens de nationale vogel van Nederland.

Broedgedrag[bewerken]

Nederland was tot voor tien jaar geleden het noordelijkste land in Europa waar lepelaars tot broeden kwamen, vooral in moerassen, rietkragen en andere slecht bereikbare plaatsen. Inmiddels broedt de soort ook succesvol in Groot-Brittannië, Duitsland en Denemarken. Het gaat gelukkig de laatste jaren erg goed met de soort in West-Europa. Het dieet van de lepelaar bestaat uit kleine visjes, waaronder stekelbaarzen. Ze overwinteren normaal gesproken in Afrika.

In België is dit een zeldzame vogel. Hij wordt voornamelijk in het Zwin waargenomen. In Vlaanderen broedt de soort anno 2013 op twee plaatsen.[3]

In Spanje broedt de lepelaar overwegend van de grond in bomen en struiken. In Nederland broedt de lepelaar vooral op de grond in het riet. Dit biedt de vos kansen met name in droge perioden. In het rivierengebied worden ze steeds vaker broedend in bomen in het rivierengebied waargenomen, waaronder in de Blauwe Kamer.

Trekgedrag[bewerken]

De lepelaars die in West-Europa broeden overwinteren vooral langs de West-Afrikaanse kust, zoals in het tropische waddengebied Banc d'Arguin voor de Mauritaanse kust. In het najaar vliegen de vogels via Noord- en Zuid-Spanje. In deze gebieden blijven ze een week of twee om krachten op te doen om verder te kunnen trekken. In totaal kan de trektocht wel twee maanden duren. Tijdens de trek naar Afrika gaat ongeveer de helft van de jongen dood door jacht, hoogspanningskabels of uitputting. Begin februari vertrekken de lepelaars weer uit hun overwinteringsgebieden. De terugreis wordt veel vaker onderbroken. Om voldoende energie te hebben voor de tocht moet ook langs de kust van Marokko en Frankrijk gestopt worden. Eenmaal aangekomen in Nederland zijn o.a. Friesland en Groningen de verzamelplaats. Van daaruit vliegen de vogels door naar hun broedkolonies. Tegenwoordig overwinteren er enkele tientallen lepelaars in Zeeland en Holland.

Zie ook[bewerken]

Roze lepelaar

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Lepelaar op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
  3. Lepelaar broedt in De Blankaart. De Standaard (26 juli 2013) Geraadpleegd op 26 juli 2013
Icoontje WikiWoordenboek Zoek lepelaar op in het WikiWoordenboek.