Leptodactylus fallax

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Leptodactylus fallax
IUCN-status: Kritiek[1] (2008)
Leptodactylus fallax (1).jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amfibia (Amfibieën)
Orde: Anura (Kikkers en padden)
Familie: Leptodactylidae (Fluitkikkers)
Onderfamilie: Leptodactylus (Echte fluitkikkers)
Soort
Leptodactylus fallax
Müller, 1926
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Amfibieën

Leptodactylus fallax is een kikker uit de familie fluitkikkers (Leptodactylidae).[2] De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Müller in 1926. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Leptodactylus dominicensis gebruikt.

Leptodactylus fallax komt voor in delen van Zuid-Amerika en leeft op de Caribische eilanden Montserrat en Dominica.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De fluitkikker is één van de grootste kikkers ter wereld. Volwassen vrouwtjes kunnen een lichaamslengte bereiken tot 21 centimeter. De lichaamskleur is bruin, de bovenzijde is voorzien van donkere vlekken en strepen. De buikzijde is lichter tot geelwit van kleur.

Verspreiding en habitat[bewerken]

De fluitkikker kwam vroeger op meerdere eilanden in het Caribisch gebied voor maar nu enkel nog maar op Montserrat en Dominica. Door een vulkaanuitbarsting op Montserrat in de jaren negentig verloor de kikker een groot deel van zijn leefgebied. Door de introductie van dieren als katten, opossums, honden en varkens die de kikkers ook eten gaat de populatie op Dominica ook achteruit.

Bedreiging en bescherming[bewerken]

De populatie is de laatste tien jaar drastisch gedaald waardoor de soort bedreigd wordt. In 2004 waren er naar schatting nog maar zo'n 8.000 exemplaren door jacht op de kikker vanwege zijn gewilde vlees. Ook de besmettelijke schimmelziekte Batrachochytrium dendrobatidis heeft vele populaties gedecimeerd.

Het werd duidelijk dat er iets gedaan moest worden voor de conservatie van de kikker. In juli 1999 werden zes mannetjes en drie vrouwtjes overgebracht naar het Durrell Wildlife Park op het eiland Jersey. Later werden er nog kikkers overgebracht en het kweekprogramma werd al snel een succes, moest de kikker in het wild uitsterven zou deze later altijd nog opnieuw uitgezet kunnen worden.

De jacht op de kikker is sinds 2003 volledig verboden.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

Bronnen

  • (en) - American Museum of Natural History - Amphibian Species of the World 5.5, an Online Reference – Leptodactylus fallax - Website Geconsulteerd 25 maart 2013
  • (en) – Amphibia Web – Leptodactylus fallax - Website