Les Rougon-Macquart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Les Rougon-Macquart, histoire naturelle et sociale d'une famille sous le Second Empire (De Rougon-Macquarts, een sociale en natuurlijke omschrijving van een familie onder het Tweede Keizerrijk), is een serie van 20 romans en het levenswerk van de Franse schrijver Émile Zola. Hij heeft de boeken geschreven tussen 1870 en 1893, waarvan enkele zijn verschenen als feuilleton.

Onderwerp[bewerken]

In Les Rougon-Macquart beschrijft Zola de levens van verschillende leden van dezelfde familie, over een aantal generaties en een aantal takken verspreid. Op die manier komen in de twintig romans alle lagen van de Franse samenleving onder het Tweede Keizerrijk aan bod. De serie was bedoeld als verholen kritiek op het keizerlijke regime en de sociale laag waarop die steunde, als duidelijk blijkt in de eerste roman van de serie La conquête de Plassans (als vierde verschenen, in 1874). Ook al was het keizerlijke bewind gevallen voor Zola goed en wel tot uitvoering van zijn gigantische project kon komen, hij oordeelde het toch de moeite waard het af te maken.

Alle delen laten zich lezen als een aparte roman. De verschillende delen worden in het laatste deel (Le docteur Pascal) met elkaar in verband gebracht. In dit deel zet Zola de basisprincipes van zijn literaire doctrine uiteen.

Delen[bewerken]

"Les Rougon-Macquart, histoire naturelle et sociale d'une famille sous le Second Empire"