Les pêcheurs de perles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Les pêcheurs de perles (De parelvissers) is een opera in drie bedrijven van Georges Bizet uit 1863, geschreven te Parijs, op een libretto van Eugène Cormon en Michael Carré.

"Au fond du temple saint" is een duet uit deze opera dat door menige operazanger is vertolkt.

Rolverdeling[bewerken]

  • Léïla, priesteres - sopraan
  • Zurga, hoofd van het dorp - bariton
  • Nadir, visser, vriend van Zurga - tenor
  • Nourabad, hogepriester - bas
  • Vissers, bevolking - koor

Synopsis[bewerken]

Zurga wordt als hoofdman gekozen in een klein dorpje aan de zee in Ceylon (nu Sri Lanka). Wanneer Nadir en Zurga na lange tijd elkaar terugzien, halen ze herinneringen op aan vroeger, toen ze beiden verliefd waren op Léïla. Het duurt echter niet lang tot hun gesprek wordt onderbroken door de aankomst van een prauw.

Nadir herkent onmiddellijk de persoon die zich in de prauw bevindt. Het is Léïla, ze komt bidden voor succes voor de parelvissers. Léïla zweert diverse eden, zo belooft ze zonder vriend of geliefde door het leven te gaan. Die eed zal ze echter snel vergeten, wanneer Nadir haar gaat opzoeken. Het duo begint spontaan te zingen over de liefde. Nourabad luistert op de achtergrond mee met hen en zal ze later aanklagen bij Zurga.

Als Zurga, die als hoofd van het dorp ook het hoofd van de rechterlijke macht is, ontdekt dat de priesteres waarmee Nadir zong Léïla was, wordt hij razend. Hij veroordeelt de twee tot de dood. Wanneer Léïla de ketting, die ze vroeger kreeg van Zurga als dankbaarheid, teruggeeft aan hem, komt hij tot een inkeer. Zurga offert zijn eigen leven op en helpt de twee geliefden te vluchten.

Historische achtergrond[bewerken]

Georges Bizet componeerde de opera in de jaren zestig van de 19de eeuw. Het is dus geen toeval dat het verhaal zich afspeelt in Sri Lanka. Na 200 jaar kwam in de 19de eeuw de kolonisatie opnieuw op. Dit ging gepaard met een groeiend exotisme. Een van de trends van die eeuw was dus de passie voor verre en vergeten culturen.

De tweede helft van de 19de eeuw is in de Industriële revolutie. De rijke burgerij zoekt een manier om zich te ontspannen door naar de opera te gaan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze opera net als vele is gecomponeerd in de latere 19de eeuw. Bizet was een man van zijn tijd en ging mee met de trends.

Externe link[bewerken]